Tάσος Καψιώχας:  Πώς ασχοληθήκατε με την διαχείριση ακινήτων και τι σας ενέπνευσε να ξεκινήσετε
τη δική σας εταιρεία;
Πάντα είχα πάθος για τη φιλοξενία και την παροχή εξαιρετικών εμπειριών στους
επισκέπτες/πελάτες. Μετά από αποκτηθείσα πολύτιμη εμπειρία στον τομέα της
εξυπηρέτησης πελατών σε διάφορους τομείς του εμπορίου συνειδητοποίησα το δυναμικό
της αγοράς σύντομης μίσθωσης. Αυτό με οδήγησε να ιδρύσω τη δική μου εταιρεία
διαχείρισης ακινήτων στην Κεντρική Ελλάδα, όπου μπορούσα να συνδυάσω την αγάπη μου
για τη φιλοξενία με την εμπειρία μου στη εξυπηρέτηση πελατών.

 Τι ξεχωρίζει την εταιρεία διαχείρισης ακινήτων σας από άλλες στην αγορά;
Ένα από τα κύρια στοιχεία που ξεχωρίζουν την trueblue σαν εταιρεία διαχείρισης ακινήτων
είναι η εκτεταμένη εμπειρία αλλά και η προσωπική σχέση που δημιουργούμε με τον κάθε
συνεργάτη μας. Με πέντε χρόνια επιτυχημένης διαχείρισης ακινήτων, έχουμε καταστεί
αναγνωρίσιμοι για την παροχή εξαιρετικής εξυπηρέτησης και τη διατήρηση υψηλών
προτύπων ποιότητας. Η προσοχή μας στη λεπτομέρεια, η εξατομικευμένη επικοινωνία με
τους επισκέπτες και η αποτελεσματική συντήρηση και καθαριότητα των ακινήτων
εξασφαλίζουν ότι κάθε διαμονή είναι αξέχαστη. Επιπλέον, δίνουμε προτεραιότητα στη
δημιουργία ισχυρών εταιρικών σχέσεων με ιδιοκτήτες ακινήτων, προάγοντας την
εμπιστοσύνη και τη μακροπρόθεσμη συνεργασία.

Μπορείτε να μας περιγράψετε μερικά από τα ακίνητα που διαχειρίζεται αυτή τη
στιγμή η trueblue; Έχουμε την τύχη να διαχειριζόμαστε ένα ποικίλο φάσμα από υπέροχα ακίνητα που
ικανοποιούν διάφορα γούστα και προτιμήσεις. Για παράδειγμα, διαχειριζόμαστε μια
γοητευτική βίλα με πολλές ανέσεις όπως γήπεδο ποδοσφαίρου, bbq και μπιλιάρδο.
Βρίσκεται στην ύπαιθρο ανάμεσα από Τρίκαλα και Καλαμπάκα προσφέροντας ένα ήσυχο
περιβάλλον για τους επισκέπτες. Επίσης, διαχειριζόμαστε ένα εντυπωσιακό διαμέρισμα
στο κέντρο της πόλης, με πολλές παροχές, άνετους χώρους και άμεση πρόσβαση σε όλα τα
σημεία ενδιαφέροντος. Μια πέτρινη ανακαινισμένη κατοικία του 1880 κάτω από τους
βράχους των Μετεώρων με απίστευτη θέα αλλά και ιδιωτικότητα. Μια εξοχική κατοικία στο νότιο Πήλιο με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, μέσα στη φύση και θέα το Αιγαίο και την
Σκιάθο.

Πρόσφατα επεκτείναμε την παρουσία μας στην Ερμούπολη της Σύρου, αναλαμβάνοντας
την διαχείριση του White Suites Syros, ενός boutique hotel με μοναδική αρχιτεκτονική και
διακόσμηση. Κάθε ακίνητο στο χαρτοφυλάκιό μας διαθέτει το δικό του ξεχωριστό στοιχείο,
προσφέροντας στους επισκέπτες μια αξέχαστη διαμονή.

Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στην προσέλκυση νέων ιδιοκτητών
ακινήτων για συνεργασία με την εταιρεία σας;
Οι ιδιοκτήτες ακινήτων συχνά έχουν βάσιμες ανησυχίες όταν πρόκειται για την επιλογή
μιας εταιρείας διαχείρισης ακινήτων. Ορισμένοι κοινοί φραγμοί περιλαμβάνουν έλλειψη
εμπιστοσύνης στην ικανότητα της εταιρείας να διατηρήσει το ακίνητο στα πρότυπα του
ιδιοκτήτη, ανησυχίες σχετικά με το επίπεδο επικοινωνίας και διαφάνειας, και ανησυχίες
σχετικά με τις οικονομικές πτυχές της συμφωνίας. Δίνουμε λοιπόν προτεραιότητα στην
σαφή και ανοιχτή επικοινωνία με τους ιδιοκτήτες ακινήτων, παρέχοντας τακτικές
ενημερώσεις, οικονομικές προβλέψεις και είμαστε άμεσα διαθέσιμοι για να
ανταποκριθούμε σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις ή ανησυχίες. Παρέχουμε επίσης λεπτομερή
οικονομική αναφορά, διασφαλίζοντας ότι οι ιδιοκτήτες ακινήτων έχουν πλήρη εικόνα των
εσόδων που παράγονται από την ιδιοκτησία τους. Με την ενεργή αντιμετώπιση αυτών των
φραγμών και την εδραίωση ισχυρών σχέσεων με τους ιδιοκτήτες ακινήτων, στοχεύουμε να
προσφέρουμε μια αξιόπιστη και ελκυστική λύση γι’ αυτούς.

 Πώς βλέπετε το μέλλον της αγοράς σύντομης μίσθωσης στην Ελλάδα και πώς
διατηρείτε την επιχείρησή σας σύμφωνα με τις παγκόσμιες ή Eυρωπαϊκές τάσεις
στη σύντομη μίσθωση;
Πιστεύουμε ότι η αγορά σύντομης μίσθωσης στην Ελλάδα έχει ένα φωτεινό μέλλον. Η
χώρα μας παρουσιάζει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, όμορφες παραλίες και
μοναδικά τοπία στην ενδοχώρα, προσελκύοντας εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Με τη
συνεχή ανάπτυξη του τομέα του τουρισμού, η ζήτηση για σύντομη μίσθωση αυξάνεται
σταθερά. Για να διατηρήσουμε την επιχείρησή μας στον σωστό δρόμο σύμφωνα με τις
παγκόσμιες και Eυρωπαϊκές τάσεις στη σύντομη μίσθωση, προσαρμόζουμε συνεχώς τις
πρακτικές μας και ενημερωνόμαστε για τα τελευταία νέα στον τομέα. Παρακολουθούμε τις
εξελίξεις στις πλατφόρμες κράτησης, τις τεχνολογίες πληροφοριών και τις ανάγκες των
επισκεπτών. Επιπλέον, συμμετέχουμε σε συνέδρια και εκδηλώσεις σχετικά με τη σύντομη
μίσθωση για να μάθουμε από τους κορυφαίους επαγγελματίες του χώρου και να
επεκτείνουμε το δίκτυο μας.

The post Trueblue… Your property, our bussiness…! appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Στον πυρήνα της, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών είναι η εκδήλωση μιας βαθιάς έλλειψης σεβασμού –μιας αποτυχίας των ανδρών να αναγνωρίσουν την εγγενή ισότητα και αξιοπρέπεια των γυναικών. Πρόκειται για ζήτημα θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βία μπορεί να λάβει πολλές μορφές: από εγχώριες επιθέσεις έως την εμπορία ανθρώπων, από τη σεξουαλική βία σε εμπόλεμες ζώνες μέχρι τον γάμο παιδιών, ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων και γυναικοκτονία. Βλάπτει το άτομο και έχει σοβαρές συνέπειες για τις οικογένειες και την κοινωνία. Πρόκειται όμως και για ένα πολιτικό ζήτημα.

Η Ελληνική Αστυνομία προτρέπει τα θύματα να μη διστάσουν ούτε μία στιγμή να αναφέρουν τι τους έχει συμβεί. Οι Αρχές τα συμβουλεύουν να καλέσουν αμέσως το 100. Εάν δεν μπορούν να μιλήσουν, να στείλουν γραπτό μήνυμα (sms) στο 100 με την ακριβή διεύθυνση, το ονοματεπώνυμο και το είδος της επείγουσας ανάγκης (για παράδειγμα: «δέχομαι βία», «κινδυνεύει η ζωή μου»). Ακόμα, μπορούν να μεταβούν στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα, να επικοινωνήσουν με τις Υπηρεσίες Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας ή να ζητήσουν από κάποιον άλλον να ενημερώσει την Αστυνομία, όπως από κάποιο οικείο τους πρόσωπο. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οποιοσδήποτε γνωρίζει κάποιον ή κάποια που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία μπορεί να το καταγγείλει καθώς πρόκειται για αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα και συνεπώς η Αστυνομία, από τη στιγμή που θα ενημερωθεί, θα επιληφθεί άμεσα και θα παρέχει στο θύμα την απαιτούμενη βοήθεια και προστασία.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία που να αφορούν αποκλειστικά στη βία κατά των γυναικών, τα περισσότερα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας φαίνεται να τις αφορούν. Συγκεκριμένα:

• μεταξύ των ετών 2017 και 2018, παρατηρήθηκε αύξηση 23% στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ενώ
• το 2019 παρέμειναν τα ποσοστά στα ίδια υψηλά επίπεδα.

Ειδικότερα:

• το 2017 καταγράφηκαν 4.212 περιστατικά,
• το 2018 σημειώθηκαν 5.068 και
• το 2019 καταγγέλθηκαν 5.220 περιστατικά.

Όσον αφορά στην περίοδο της πρώτης καραντίνας συγκριτικά με την περίοδο που διανύουμε τώρα, οι υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας κατέγραψαν τα εξής:

• Τον Μάρτιο του 2019 είχαμε 433 αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας ενώ τον Μάρτιο του 2020 καταγράφηκαν 351 αδικήματα.
• Τον Απρίλιο του 2019 καταγγέλθηκαν 412 παρόμοια αδικήματα ενώ έναν χρόνο μετά, τον ίδιο μήνα, 337.
• Τον Μάιο του 2019 σημειώθηκαν 442 και τον Μάρτιο του 2020 αναφέρθηκαν 415.

«Από τα στατιστικά της Ελληνικής Αστυνομίας δεν φαίνεται να προκύπτει αύξηση το επίμαχο χρονικό διάστημα του περιορισμού της κίνησης και του εγκλεισμού κατά την πρώτη φάση της πανδημίας. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψην ότι η ενδοοικογενειακή βία συνοδεύεται από έναν σημαντικό «σκοτεινό αριθμό εγκληματικότητας», δηλαδή, πάντα υπάρχουν κάποια περιστατικά που δεν καταγγέλλονται», δηλώνει στο ert.gr η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., Ιωάννα Ροτζιώκου.

Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, η Ελληνική Αστυνομία διεξάγει από τον Νοέμβριο του 2019 έως σήμερα εκστρατεία ενημέρωσης με τίτλο: «Έχεις φωνή. Είμαστε δίπλα σου», με σκοπό την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση των πολιτών για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας.

Η HandTalks για τη βία στη γυναίκα 

Η βία κατά των γυναικών συνδέεται με ευρύτερα θέματα εξουσίας και ελέγχου στις κοινωνίες μας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η σεξουαλική παρενόχληση αποτελεί βίωμα των περισσότερων γυναικών σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Η αυξανόμενη δημοσιοποίηση από γυναίκες από όλες τις περιοχές και όλα τα κοινωνικά στρώματα φέρνει στο φως το μέγεθος του προβλήματος και καταδεικνύει τη δύναμη των γυναικείων κινημάτων να κινητοποιήσουν για να οδηγήσουν τη δράση και την ευαισθητοποίηση που απαιτείται για την εξάλειψη της παρενόχλησης και της βίας παντού.

H ομάδα εθελοντικής δράσης HandTalks, τα μέλη της οποίας είναι η Βασιλική Γεωργάκη και οι κόρες της Γιωργία και Εριέττα Τερζή, δημιούργησε ένα video στη Νοηματική γλώσσα με στόχο να στείλει μήνυμα ευαισθητοποίησης σε όλες τις γυναίκες∙ αφορμή στάθηκε η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών (25 Νοεμβρίου).

Όπως αναφέρει στο ert.gr η συντονίστρια της ομάδας, Βασιλική Γεωργάκη, στο video συμμετέχουν (εκτός από τις τρεις κυρίες της HandTalks) μια κωφή δασκάλα-διερμηνέας, τέσσερις πτυχιούχοι και μία σπουδάστρια της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με αυτή τη γλώσσα. «Εννοείται ότι δεν ήταν εύκολο και πως υπήρξαν δυσκολίες. Εξάλλου, ο σκοπός μας δεν ήταν να διδάξουμε τη Νοηματική γλώσσα αλλά να στείλουμε το μήνυμά μας μέσω αυτής της γλώσσας στις απανταχού γυναίκες: να αντισταθούν και να αντιδράσουν σε όποια μορφή βίας υφίστανται! Η συνεργασία όλων όσοι συμμετείχαν εθελοντικά στο video ήταν άψογη και η προσπάθεια μεγάλη παρά το φορτωμένο πρόγραμμα του καθενός. Η επικοινωνία μαζί τους έγινε μέσω video-μηνυμάτων». Ο στόχος ένας: να μεταδοθεί ένα ηχηρό μήνυμα κατά της βίας στη γυναίκα!

Γιατί όμως η Βασιλική Γεωργάκη επέλεξε να χρησιμοποιήσει τη Νοηματική Γλώσσα για να στείλει αυτό το μήνυμα; «Η Νοηματική στο video προέκυψε λόγω της αδελφής μου η οποία είναι κωφή. Τη νοηματική γλώσσα τη γνωρίζω από την παιδική μου ηλικία καθώς είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα μας. Στον περίγυρο της αδελφής μου έχω γνωρίσει γυναίκες οι οποίες έχουν υποστεί τη βία σε διάφορες μορφές. Έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα video στη Νοηματική για να στείλουμε το μήνυμά μας!».

«Η σιωπή δεν είναι λύση. Η σιωπή συμβάλλει στη κάλυψη του προβλήματος το οποίο δυστυχώς με τον καιρό θα μεγαλώνει παρά τις διαβεβαιώσεις για αλλαγή συμπεριφοράς του θύτη προς το θύμα. Η κάθε κακοποιημένη γυναίκα θα πρέπει να βρει τη δύναμη και το κουράγιο να αναζητήσει βοήθεια από τους ειδικούς που υπάρχουν στις αντίστοιχες Δομές Φιλοξενίας ανά την επικράτεια. Όσοι γνωρίζουμε περιπτώσεις στις οποίες το θύμα σιωπά, είτε από φόβο είτε από ντροπή, ας ενημερώνουμε τις αρμόδιες υπηρεσίες κάθε δήμου», τονίζει η Εριέττα Τερζή στο ert.gr.

Συμμετέχουν στο video, κατά σειρά εμφάνισης, οι: Βασιλική Γεωργάκη, Ιωάννα Γρεβενίτου, Γεωργία Τερζή, Δώρα Ζιρτιλίδου, Φωτεινή Αθερίδου, Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου – Μιχαήλ Σπανός, Εριέττα Τερζή, ο μικρός Ιάσωνας Μαυρουδής, Έλλη Κελαναστά, Αναστασία Κεχαγιά – Γιώργος Συμεωνίδης, Γαρυφαλλιά Σπύρου, Ρεγγίνα Μακέδου, Κυριακή Μακέδου, Μαρία Μαυρογένη, Χρύσα Πυραλεμίδου, Ελεάννα Fulop, Γιώργος Μανίκας, ο μικρός Άγγελος Μανίκας, Φίλιππος Αναστασιάδης, Μαρία Πάγκαλου, Σπυριδούλα Φατούρου, Μάγδα Κουντουρουπάκη, Γιώργος Παράσχος, Ελένη Κασελούρη, Κατερίνα Λαβαντσιώτου, Ευαγγελία Μάγγου, Φανή Αναστασιάδου, Μάντα Παπαδάκου, Τάκης Βαμβακίδης, Όλγα Πουταχίδου, Βενετία Καμάρα.

Η ομάδα HandTalks δημιουργεί συχνά video στα οποία μέσω της Νοηματικής γλώσσας στέλνει μηνύματα ανθρωπισμού και αγάπης, αλλά και συμπαράστασης στις ευαίσθητες και αδύναμες ομάδες συμπολιτών μας. Μέσα από τις εθελοντικές δράσεις τους, τα μέλη της HandTalks επιθυμούν τη διάδοση της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας, «την ενεργοποίηση των συνανθρώπων μας, την αγάπη προς τη διαφορετικότητα (που πάντοτε κρύβει τη δική της ομορφιά) και φυσικά την προβολή αλλά και τη σημαντικότητα του εθελοντισμού», υπογραμμίζει η Εριέττα Τερζή. «Οι άνθρωποι της γενιάς μου θεωρώ πως ευαισθητοποιούνται σε ικανοποιητικό βαθμό στα ευαίσθητα ανθρωπιστικά ζητήματα. Βάζοντας ο καθένας από εμάς τους νέους το δικό του λιθαράκι είμαι βέβαιη πως όλοι μαζί, ενωμένοι, γεμάτοι με ιδέες, όνειρα, ενσυναίσθηση και αγάπη μπορούμε να καταφέρουμε σπουδαία πράγματα. Ωστόσο, νομίζω πως μπορούμε να γίνουμε ακόμα πιο ενεργοί με τη μεγαλύτερη συμβολή της Πολιτείας» αναφέρει η ίδια.

Σε περίπτωση ανάγκης, κάθε ενδιαφερόμενη/ος μπορεί να καλεί στον πενταψήφιο αριθμό 15900 προς αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς, αλλά και να απευθύνεται στο δίκτυο των δομών της Γενικής Γραμματείας, λαμβάνοντας ενημέρωση-πληροφορίες από τις σχετικές ιστοσελίδες: www.isotita.gr και www.womensos.gr

Ηνωμένα Έθνη 

The post Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών (25 Νοεμβρίου) appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Στον πρόλογο του βιβλίου αναφέρεις μία συνέντευξη που έκανες στα νεανικά σου χρόνια με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο η οποία στάθηκε αφορμή για να καταλάβεις ότι όλα είναι σχετικά στην πολιτική και ότι οι χαρακτήρες και η προσωπική ζωή των πολιτών επηρεάζουν τις αποφάσεις τους. Πιστεύεις ότι έχουν σταθεί μοιραίες για τη ζωή της χώρας κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις;
Εκ των υστέρων δεν μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει κάτι μοιραίο, αν δεν έχει συμβεί. Όπως και εμείς, δεν μπορούμε να πούμε ποιος συνδυασμός ανθρώπων, συμβάντων, σκέψεων και δικών μας χαρακτηριστικών έφερε τη ζωή μας στο μονοπάτι που είναι. Θα σου πω κάποια χαρακτηριστικά: αν ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν είχε τόσο μεγάλη ανάγκη να τον αγαπούν οι πολλοί, ενδεχομένως να μην είχε γίνει ο εμφύλιος, λέω εγώ. Γιατί έτσι όπως ενορχηστρώθηκε στον Λίβανο το τύλιγμα σε ένα χαρτί της Αριστεράς, ήταν σχεδόν αναπόφευκτο αυτό που έγινε. Εγώ διαφωνώ ότι η Αριστερά ήθελε να πάρει την εξουσία, γιατί δεν ήξερε τι να την κάνει.

Κολακεύτηκαν απλώς, δηλαδή;
Ήθελαν την αποδοχή των αστών, αυτή είναι η δικιά μου εκτίμηση. Και την ξέρω καλά την ιστορία γιατί επάνω σε αυτήν έκανα το διδακτορικό μου. Θα μπορούσαμε λοιπόν να έχουμε μία διευρυμένη δημοκρατία με την Αριστερά μέσα, με όλους. Αλλά η επιθυμία του να τα καταφέρει, να διακριθεί, να τον αγαπήσουν, να πάρει μπράβο, προκάλεσε τον Λίβανο – όχι μόνο αυτό βέβαια, έτσι; Ήταν και όλη η κατάσταση της εποχής, η σύγκρουση των Μεγάλων Δυνάμεων που ετοιμαζόταν κ.λπ., αλλά πάντα χρειάζεται και ένας άνθρωπος. Κάποιοι λένε ότι οι Άγγλοι θα το κάνανε αυτό έτσι κι αλλιώς. Αλλά όχι, κανείς δεν μπαίνει σπίτι σου, αν δεν ανοίξεις εσύ την πόρτα. Ένα παράδειγμα ήταν αυτό.

Χρειάστηκε να επιστρατεύσεις και γνώσεις ψυχολογίας για να περιγράψεις πράξεις και αποφάσεις; Ή ήταν κάπως αυταπόδεικτοι οι χαρακτήρες;
Ναι, χρειάστηκε. Νομίζω πως έγινα συγγραφέας επειδή από μικρό παιδί, και μέχρι τώρα, παρατηρούσα τους ανθρώπους. Δεν κάνω άλλη δουλειά παρά να παρατηρώ τους ανθρώπους, να ρωτάω άγνωστους ανθρώπους για την ιστορία τους. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Στην ορειβασία που κάνω, που κυκλοφορώ με αγνώστους σε ορειβατικές ομάδες, οι άνθρωποι που με βλέπουν να σκύβω με τρομερό ενδιαφέρον πάνω από την ιστορία του καθενός νομίζουν ότι κάνω κάποιου είδους πλάκα. Δεν κάνω όμως. Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ζωής μου, οι ιστορίες των αγνώστων. Μάλιστα, όταν ήμασταν μικρές, λέγαμε με τις αδερφές μου “Για πες καμιά ιστορία με αγνώστους”. Δηλαδή δεν κάναμε κουτσομπολιό για γνωστούς, λέγαμε για αγνώστους, αλλά μαγευόμασταν από αυτό. Άρα, μπορώ να πω ότι είμαι ασπούδαχτη ψυχολόγος. Και μάλιστα σκέφτομαι, στην παρουσίαση του βιβλίου, να φέρω κι έναν ψυχαναλυτή. Πράγματι χρειάζεται μία τέτοια γνώση. Γιατί τα προαισθήματα που είχα για αυτούς τους ανθρώπους του βιβλίου πρέπει να σου πω ότι βγήκαν όλα αληθινά. Η έρευνα τα επιβεβαίωσε.

Είσαι και φυσιογνωμίστρια;
Νομίζω ότι όλοι, μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά, ξέρουμε τι είναι ο άλλος. Αυτό που λέμε ένστικτο είναι μια πληθώρα πληροφοριών που παίρνει ο εγκέφαλος, που δεν συνειδητοποιούμε ότι τις επεξεργάζεται και βγάζει ένα συμπέρασμα.

Το χρησιμοποίησες αυτό και στους χαρακτήρες του βιβλίου – όπου ήταν δυνατόν, βέβαια;
Ναι, αλλά δεν είναι βέβαια όπως μία live συνάντηση. Γιατί άλλο είναι η γλώσσα του σώματος, τα μάτια που σε κοιτάνε, κι άλλο οι παγωμένες φωτογραφίες. Στα πρόσωπα ενός βιβλίου πάντως παίζει και αυτό τεράστιο ρόλο γιατί βλέπω, ας πούμε, από την πολιτική του ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου έχει τεράστια ανάγκη να τον αγαπούν, να τον αποδεχτούν, να πετύχει. Κι εδώ έρχεται η γνώση της ψυχολογίας: όποιος έχει τρέλα να πετύχει, έχει μία οικογένεια που του έχει βάλει blue chip «πρέπει να πετύχεις, πρέπει να πετύχεις». Γιατί είναι κοπιώδες να πετύχεις, αν δεν γίνει στην τύχη, μόνο του. Είναι χτικιό. Ή έχεις αυτό το chip ή κάποια άλλη ανάγκη δική σου συμπληρώνεις. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, λοιπόν, δεν είχε κάποια οικογένεια τρελά φιλόδοξη. Ο πατέρας του, ο παπα-Αντρέας, θα ήταν ευχαριστημένος με κάτι καλύτερο από αυτόν. Άρα κάτι άλλο τον κινούσε. Κάτι που δεν ήξερα, ήταν ότι μέχρι τα 19 του είχε χάσει τη μητέρα του και όλους τους συγγενείς του. Κάτι λέει αυτό. Ήταν καταπληκτικό αυτό το γράμμα προς τη Σοφία που βρήκα, κι εκεί βεβαιώθηκα, που λέει: «Σοφία μου, ακούμπησα τον ουρανό». Που τι έκανε; – είπε απλώς έναν ωραίο επικήδειο! Δηλαδή, έλεος.

Τη Μαντώ Μαυρογένους την έχουν ξευτελίσει τα σκετς του σχολείου, ενώ έχει από τις πιο ωραίες ιστορίες, τις πιο τρελές, τις πιο προχωρημένες. Και τη σκεφτόμαστε με ένα τσεμπέρι, λίγο Καραγκιόζη, την κακομοίρα…

Την επιλογή των ζευγαριών και τη διάταξή τους μέσα στο βιβλίο πώς την έκανες;
Η σειρά τους είναι χρονολογική. Πάει ανάποδα. Έβαλα πρώτο τον πιο πρόσφατο (Γεώργιος Παπανδρέου – Σοφία Μινέικο – Κυβέλη) γιατί ήθελα να κάνω μια φιλική χειρονομία προς τον αναγνώστη. Να αρχίσει από κάτι που ξέρει, που έχει ακουστά, που είναι πιο οικείο προς αυτόν, και να φτάσει πίσω μέχρι τη Μαντώ Μαυρογένους που την έχουν ξευτελίσει τα σκετς του σχολείου, ενώ έχει μία από τις πιο ωραίες ιστορίες, τις πιο τρελές, τις πιο προχωρημένες. Και τη σκεφτόμαστε με ένα τσεμπέρι, λίγο Καραγκιόζη, την κακομοίρα.

Όλους σχεδόν του παλιούς, έτσι τους αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Ε, τον Όθωνα και την Αμαλία τους έχουν αφήσει λίγο ήσυχους, δεν τους κάνανε σκετς. Το σκετς είναι που τους έχει ρημάξει. (γέλια)

Την Αμαλία, η Βουγιουκλάκη την είχε πιάσει, στην τηλεόραση.
Σοβαρά; Ε, τότε κάποιος σοφός το εξαφάνισε. (γέλια) Η επιλογή, λοιπόν, έγινε με το εξής διπλό κριτήριο: το ένα είναι ότι έπρεπε αναγκαστικά, εκ των πραγμάτων, να είναι όλοι άντρες που είχαν μεγάλο ενδιαφέρον εκ της θέσης, αλλά να έχουν και γυναίκες που έχουν τρομερό ενδιαφέρον. Αλλιώς θα ήταν πολύ βαρετό. Οι κυρίες-κυρίων δεν έπαιζαν μέσα. Και όπως απεδείχθη, οι περισσότεροι πολιτικοί άνδρες δεν ήταν συμπλεγματικοί και είχαν γυναίκες με μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν ήθελαν μαϊντανούς, δηλαδή.

Έμειναν κάποια ζευγάρια έξω;
Έβγαλα τον Καποδίστρια, πρώτον γιατί το βιβλίο θα γινόταν πολύ μεγάλο και επίσης βγήκαν τρεις βιογραφίες Καποδίστρια, οπότε λέω έλεος. Έπειτα, αυτή η ερωτική σχέση, με τη Ρωξάνδρα Στούρτζε, δεν υπήρξε καν. Τρομερή ιστορία. Είναι η απόδειξη αυτού που λέω ότι στον έρωτα, στο ζευγάρι, είναι η μόνη συνθήκη που είσαι γυμνός. Καταλαβαίνει ο άλλος τα πάντα. Με όποιον τα είχαμε, μας ξέρει και από την καλή και από την ανάποδη. Ο μόνος. Ούτε η μάνα μας δεν μας ξέρει έτσι. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα ζευγάρια. Γιατί στη σχέση είσαι ολόψυχος και ολόσωμος. Σε όλα τα άλλα είσαι ολίγον.
Ο Καποδίστριας λοιπόν, «δεν» ήταν με τη Ρωξάνδρα Στούρτζε. Μια Φαναριώτισσα, αρχοντοπούλα, κόρη γαιοκτήμονα ελληνομολδαβού, την οποία συνάντησε όταν ήταν στην αυλή του Τσάρου, όπου εκείνη ήταν κυρία των τιμών. Ερωτεύονται αμέσως αλλά αυτός σκέφτεται –τον έχει φάει η σκέψη αυτόν, γι’ αυτό λέω βλέπεις τον χαρακτήρα των ανθρώπων, ήταν τόσο υπεύθυνος και προβληματισμένος– και λέει, εγώ είμαι φτωχός, δεν έχω ακόμα κάποια θέση, είναι ντροπή για έναν άντρα να πάρει μία γυναίκα έτσι. Το αφήνει λοιπόν, το βάζει στον πάγο. Αυτή βλέπει ότι την γουστάρει αλλά δεν της λέει και τίποτα αλλά επειδή ήταν χρυσή κοπέλα, δεν είχε τέτοια στο μυαλό της και αναρωτιέται, γιατί άραγε δεν μου μιλάει; Κάποια στιγμή αυτός προοδεύει, γίνεται υπουργός Εξωτερικών μακριά, στους ναπολεόντειους πολέμους, αναθαρρεύει λοιπόν και λέει, μήπως μπορώ να τη διεκδικήσω τώρα; Οπότε και τα γράμματα –γιατί πάντα τα γράφανε τότε– αρχίζουν και ανθίζουν, γίνονται πιο «έχω να σου πω κάτι» κλπ. Επιστρέφοντας στην Πετρούπολη μαθαίνει ότι η τσαρίνα, άκου τώρα, που ζήλευε τον τσάρο επειδή μιλούσε πολύ με τη Ρωξάνδρα, αν και αυτοί μιλούσαν επειδή ήταν και οι δύο πολύ «θεούσοι» και τα βρίσκανε, θέλει λοιπόν να την παντρέψει με έναν ξάδερφο στη Γερμανία για να τη διώξει από την αυλή,  χωρίς να ξέρει τι γίνεται με τον Καποδίστρια. Του το λέει λοιπόν κι αυτός αμέσως σκέφτεται ότι δεν μπορώ να πάω κόντρα στην τσαρίνα. Και κάνει πίσω πάλι. Η κοπέλα αρχίζει και τρελαίνεται γιατί δεν ξέρει κανένα από αυτά τα πλάνα που παίζανε γι’αυτήν. Της παίρνει λοιπόν ένα δαχτυλίδι με μια πεταλούδα και μία φωτιά, της λέει «δεν μπορώ να σου πω περισσότερα» και φεύγει. Αυτή τρελαίνεται, συνεχώς τρελαμένη ήταν. Αυτός πάει στην Ελλάδα, αυτή χωρίζει με τον Γερμανό, δεν άντεξε πολύ, ένα χρόνο κράτησε. Σκέφτεται «να της πω να έρθει στην Ελλάδα, τι να κάνει εδώ;» Αυτός δεν έτρωγε, δεν κοιμόταν, κοιμόταν στις 4 και ξυπνούσε στις 7, ήξερε ότι ήταν να τον σκοτώσουν, τι να έρθει να κάνει; Άντε πάλι πίσω. Δηλαδή αυτή η κοπέλα τράβηξε πάρα πολλά και όλα επειδή ο τύπος αυτός ήταν τραγικά υπεύθυνος. Αυτό που φάνηκε στη συνέχεια ήταν ότι νόμιζε ότι όλα περνούσαν από τα χέρια του. Πράγμα αδύνατον. Δηλαδή, άσ’ την την κοπέλα, ρε φίλε, να αποφασίσει, αφού θέλει να έρθει. «Μα πού να έρθεις» της έγραφε, εδώ έχει πέτρες, εγώ δεν είμαι εδώ» και τέτοια.

Από όλη αυτή την έρευνα τι ήταν αυτό που σε εντυπωσίασε περισσότερο; Ή σε σόκαρε; Ή σου προκάλεσε δυσφορία;
Χμ… Τίποτα δεν με σόκαρε. Με εξέπληξε περισσότερο, μου φάνηκε κυνικό, ότι όταν γεννήθηκε ο μικρός Γιωργάκης Παπανδρέου, στην Ελβετία, δήλωσαν για μητέρα του τη Σοφία, την κερατωθείσα σύζυγο δηλαδή. Αυτό με πείραξε, μπήκα λίγο στη θέση της Σοφίας η οποία ήταν μία ευγενέστατη γυναίκα, πιστή Πηνελόπη που πάντα τον περίμενε και έφαγε πολλά χαστούκια στη διαδρομή. Αν ήμουν στη θέση της θα απογοητευόμουν από το ανθρώπινο είδος.

Στα κατοπινά χρόνια, ο Γιωργάκης Παπανδρέου το έβγαζε αυτό το παράπονο για τον πατέρα του, τον Γεώργιο.
Νομίζω ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν αγάπησε κανένα από τα παιδιά του. Και τον Αντρέα τον παράτησε. Να άλλο ένα παράδειγμα γιατί, αν δεν ξέρεις την ιδιωτική ζωή, δεν καταλαβαίνεις γιατί στον δημόσιο βίο ελήφθησαν οι αποφάσεις που ελήφθησαν.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισες στη συγγραφή του βιβλίου;
Το ότι δεν υπήρχαν πηγές για την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων αυτών. Μάλιστα, είναι ταμπού. Θεωρείται κουτσομπολιό. Ενώ στις αγγλοσαξωνικές χώρες ανθεί το είδος. Και μάλιστα έχουν την υποχρέωση οι πολιτικοί να έχουν διάφανο προσωπικό βίο. Εγώ συμφωνώ με αυτό. Είναι κομμάτι της προσωπικότητάς τους, τους ψηφίζουμε και γι’ αυτό. Δηλαδή εγώ θα ήθελα να ξέρω αν έχει καταδικαστεί για κλοπή κάποιος υπουργός. Ή αν έχει τρεις οικογένειες. Είναι κομμάτι της προσωπικότητας που θα έρθει να με διοικήσει.

Στην Ελλάδα και στη Γαλλία γιατί, όπως γράφεις, δεν υπάρχουν πηγές για την προσωπική ζωή των πολιτικών;
Γιατί είναι φαλλοκρατικές χώρες. Αυτό πιστεύω. Γιατί ως σήμερα οι ηγέτες είναι άντρες πολιτικοί. Και όλες οι γυναίκες δεν διανοούνται να έχουν προσωπική ζωή. Θυμόσαστε η Δαμανάκη τι τράβηξε; Που έκανε τι; Πήρε διαζύγιο! Ποιο ήταν το κακό; Τι γράφανε, τι εξώφυλλα της κάνανε… Το θυμάμαι και φρικιώ. Οπότε καμία γυναίκα που θα ήθελε να ανεβεί σε κάποια εξουσιαστική θέση δεν θα τολμούσε να κάνει κάτι πέραν των κανόνων. Οι άντρες όμως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Όπως μας είπαν μια πολύ ωραία μαρτυρία στην Κρήτη για τον Βενιζέλο, ο οποίος τα είχε με την Παρασκευούλα, πολύ προχωρημένο για την εποχή γιατί μάλιστα ήταν και γυναίκα φίλου του. Οι γυναίκες ήταν κάπως δυσαρεστημένες με αυτό αλλά οι άντρες έλεγαν ότι, εντάξει μωρέ, στο κάτω κάτω χήρος είναι. Όλο το blame το πήρε η Παρασκευούλα, λοιπόν. Όπως και με τον Μπελογιάννη και την Έλλη Παππά. Το blame το έπαιρναν οι γυναίκες. Σε ηγετικές θέσεις, το ίδιο έγινε και στην Αριστερά όπως μανθάνουμε. Τα τοπ στελέχη μπορούσαν να κάνουν ό,τι θέλουν, όχι οι γυναίκες όμως.

Πώς διαχειρίστηκες τις βιογραφίες και πώς τις αυτοβιογραφίες και τις προσωπικές σημειώσεις;
Όπως και τους ανθρώπους. Δηλαδή, αν έρθει κάποιος και αρχίσει να μου μιλάει για τον εαυτό του, αμέσως καταλαβαίνω ποιο είναι μούφα και ποιο δεν είναι. Πού έχει προσθέσει λίγο και πού έχει αφαιρέσει λίγο. Ίσως δεν ξέρω ποιο «λίγο», αλλά λειτουργώ με το ένστικτο. Και φυσικά διασταύρωνα και επιβεβαίωνα συνεχώς. Πολύ χτικιό.

Γράφεις ότι σταματάς στα μέσα των 60s για ευνόητους λόγους. Πιστεύεις ότι στην ιστορική γραμμή σου εκείνο ήταν ένα όριο που έχει να κάνει με τα ήθη, με τις σχέσεις των ζευγαριών;
Όχι. Σταμάτησα γιατί κάπου έπρεπε να σταματήσω. Δεύτερον, η ιστορία από εκεί και πέρα είναι λίγο πολύ γνωστή, την έχουμε ζήσει οι περισσότεροι. Οι ιστορικοί δεν τη θεωρούμε ιστορία, ακόμα δεν έχουμε πηγές, αρχεία κ.λπ. Άρα εγώ αισθανόμουν την ανάγκη να ξαναζωντανέψω την ιστορία της Ελλάδας μέσα από τα ζευγάρια, αρχίζοντας από την αρχή. Μοιραία κάπου θα σταματούσα. Διάλεξα να σταματήσω στη χούντα που είναι ορόσημο. Από εκεί και πέρα αρχίζει η σύγχρονη Ελλάδα που την ξέρουμε. Επίσης ήταν πολύ πιο προκλητικό για μένα να αναπαραστήσω, ας πούμε, την Ελλάδα του Όθωνα. Για να κάνω τον αναγνώστη να καταλάβει, πέραν των ιστορικών που διαβάζει συνήθως, πώς ήτανε. Γι’ αυτό γράφω τόσες λεπτομέρειες όπως ότι οι δρόμοι της Αθήνας είχαν χώμα και φέρνανε σαμαρωμένους μαύρους για να πατάνε επάνω τους και να μη λασπώνονται τα παπούτσια και τα φορέματά τους κ.λπ.

Υπέκυψες στον έρωτα αυτών των ζευγαριών; Υπήρξαν στιγμές που ο έρωτάς τους, στα μάτια σου, τους δικαίωνε για τις πολιτικές τους πράξεις;
Α ναι, βέβαια. Και μάλιστα, επειδή ως ιστοριογράφος έχω εκπαιδευτεί να μπαίνω μέσα στον καθένα ήρωα, ξέχασα και τις πολιτικές μου τοποθετήσεις. Δηλαδή όταν μιλούσα για το κάθε ζευγάρι ήταν σαν να ξαναγεννιόμουνα και το αφιέρωνα σ’ αυτούς. Κι έτσι δεν ήμουν εχθρική απέναντί τους. Γι’ αυτό θα παρατηρήσει ο αναγνώστης –φαντάζομαι– ότι ενώ γράφω για τον Νίκο Μπελογιάννη και την Έλλη Παππά και βλέπει τις πολιτικές μου τοποθετήσεις, όταν γράφω για τον Παύλο και την Φρειδερίκη δεν το κάνω φτύνοντάς τους πάντως. Είπα να τους δώσω λάσκο όλους. Εγώ μεγάλωσα βλέποντας και ακούγοντας για τη Φρειδερίκη, η «Φρίκη, η στρίγγλα» κ.λπ. και μετά, ψάχνοντας, είδα ότι ήταν μια νέα γυναίκα – όλα τα λεφτά. Απλώς με το μυαλό της καταστράφηκε μόνη της. Αλλά είχε μια προδιαγραφή πάρα πολύ καλή. Ήταν γοητευτικότατη, πανέξυπνη, δραστήρια, το εκτιμώ αυτό.

Σε αυτό το βιβλίο είσαι περισσότερο ιστορικός ή συγγραφέας;
Είμαι πενήντα-πενήντα.

Σε πολλά σημεία του βιβλίου το ύφος είναι απολαυστικά οικείο, σαν να διηγείσαι σε έναν φίλο. Χρησιμοποιείς μάλιστα και μία πιο σύγχρονη αργκό θα μπορούσα να πω…
…(γέλια) Όπως «μπούκαρε». Μου το είπε η επιμελήτρια. Λέει «μπούκαρε»; Λέω «μπούκαρε». Αυτός ήταν ο στόχος, να είναι σαν να σας τις λέω τις ιστορίες. Κοίταξε, εγώ έχω εκπαιδευτεί –ευτυχώς Παναγία μου– από τη Νομική, όπου πρέπει να κινητοποιήσω παιδιά που δεν είναι του ιστορικού-φιλολογικού, είναι νομικάριοι, είναι σε μάθημα β΄επιλογής που δεν είναι καν υποχρεωτικό, που σημαίνει ότι εγώ πρέπει να το κάνω υποχρεωτικό στην καρδιά τους. Άρα πρέπει να μιλήσω τη γλώσσα τους, να το κάνω ελκυστικό. Ε, αυτό έκανα κι εδώ.

Σε οδήγησε το βιβλίο σε μία αθηναϊκή βόλτα;
Βέβαια γιατί ταυτόχρονα γυριζόταν και η τηλεοπτική σειρά. Είδα με πολύ άλλο μάτι τον Εθνικό Κήπο. Ήξερα ότι τον έφτιαξε η Αμαλία αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει πώς το έκανε. Σκεφτόμουνα, όπως λέμε ότι η άλλη βασίλισσα έφτιαξε τον Ευαγγελισμό και ξέρουμε ότι δεν είχε πάει με το μυστρί να χτίζει, μια διαταγή θα έδωσε, έτσι θα έκανε και η Αμαλία. Αμ όχι. Αυτή φύτευε τα φυτά, πήγαινε και τα πότιζε. Είδα με πολύ διαφορετικό μάτι τον Κήπο, τα μεγάλα εκείνα φυτά που έχει φυτέψει στην είσοδο που τα λάτρευε, πήγαινε και τα κοίταζε. Έπειτα στην Κηφισιά, στη βίλα της Πηνελόπης Δέλτα, σκεφτόμουν τον Βενιζέλο να πηγαίνει μετά την ήττα του εκεί και να λέει «τόσο κακό πια, τους έκανα τους Έλληνες;». Έτσι, πολλά σημεία ζωντάνεψαν μέσα μου.

Δείχνεις να αγαπάς την Αθήνα και τις λεπτομέρειές της, όπως η ιστορία με το πώς ονομάστηκε η πάστα Σεράνο από το ζαχαροπλαστείο στην Κυψέλη…
Που είναι κάτω από το σπίτι μου!

Σε εμπνέει η Αθήνα σαν συγγραφέα;
Με εμπνέει σαν άνθρωπο πρώτα απ’ όλα. Γιατί εγώ είμαι παιδί του Βόλου και είναι σαν να γεννήθηκα στην Ομόνοια. Ναι, ναι, κέντρο. Εκεί να μ’ αφήσεις. Έμεινα λίγο στο Μαρούσι κατά λάθος αλλά δεν… Θέλω να είμαι στον ομφαλό της Γης, στην Ομόνοια. Οπότε είμαι πολύ ευτυχής στην Κυψέλη. Στην Αθήνα με εμπνέει η παραδοξότητά της, η ασχήμια της, το μεσανατολικό και το δυτικοευρωπαϊκό της. Είναι ότι τα εμπεριέχει και τα συγ-χωρεί όλα. Και τα συγχωρεί όλα. Η επαρχία δεν συγχωρεί. Κάθε άτομο από επαρχία το γνωρίζει αυτό. Στην επαρχία είσαι λίγο δακτυλοδεικτούμενος. Τι φοράς σήμερα κλπ. Σιχαμένο πράγμα, δεν σε αφήνει να αναπτυχθείς ως άνθρωπος.

Κάτι που δεν γνώριζες και το έμαθες γράφοντας αυτό το βιβλίο;
Πάρα πολλά. Ας πούμε, δεν γνώριζα ότι η Έλενα Βενιζέλου είχε πληρώσει ολόκληρο προπαγανδιστικό team όταν ο Βενιζέλος ήταν στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης και μετά τους Βαλκανικούς και, κυρίως, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε κινητοποιήσει έναν τεράστιο μηχανισμό  με όλη την κρεμ ντε λα κρεμ της οικονομίας και της πολιτικής για να ενισχύσει τον Βενιζέλο. Ποιος τα ’ξερε αυτά. Όχι εγώ. Ξέραμε δύο κουβέντες δηλαδή, ότι είχε «κάποιες γνωριμίες».

Και φθάνουμε στην τηλεοπτική παραγωγή του βιβλίου.
Λοιπόν, το βιβλίο οφείλεται στην Cosmote. Με την οποία κάναμε πρώτα τη σειρά «Τα σύνορα της Ελλάδας» που είναι το βιβλίο που διδάσκω στη Νομική. Η Cosmote ενθουσιάστηκε με τη συνεργασία μας και με το αποτέλεσμα και με φωνάζουνε οι υπεύθυνοι μία μέρα, πριν τρία χρόνια, και μου λένε «θέλουμε κι άλλες ιδέες, σε ακούμε». Ζήτησα μία μέρα να σκεφτώ, κατεβαίνω με τέσσερις ιδέες – οι τρεις ήταν πιο συντηρητικές, πιο ντοκιμαντερίστικες και έχω μία, λέω, που δεν θα θέλετε να την κάνετε γιατί θα σας φανεί τολμηρή: Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας, κι ευχαριστώ που χάρη σε σας το σκέφτηκα γιατί θα το κάνω βιβλίο. Και μου λένε, αχ ναι, είναι καταπληκτική ιδέα αλλά δεν μπορούμε γιατί είναι πολύ προχώ. Δεν πειράζει, λέω, και πέφτω με τα μούτρα κι αρχίζω να το ετοιμάζω. Κι έλεγα πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα, καταπληκτική ιδέα. Μόνο τούρτα που δεν τους έστειλα. Χτικιό, όμως, η έρευνα. Και σκέψου ότι τα υπόλοιπα, τα ιστορικά δηλαδή, τα ήξερα ήδη. Μόνο τα προσωπικά τους έψαχνα. Τελικά την ξανασκεφτήκανε την ιδέα στην Cosmote και τη ζητήσανε. Ομολογουμένως είναι τολμηροί γιατί το προχώρησαν χωρίς ακόμα να ξέρουν πώς θα προχωρήσει το βιβλίο, μόλις το είχα αρχίσει. Ενώ το προηγούμενο το ξέρανε, υπήρχε. Την κάνανε, λοιπόν, την ιδέα σειρά και νομίζω ότι είναι πολύ χαρούμενοι γι’ αυτό. Η Cosmote είναι πολύ συνεπής παραγωγός. Και λειτουργούνε όπως στο εξωτερικό: πρώτα τελειώνουν τα γυρίσματα και μετά αρχίζει η προβολή. Η σειρά ξεκινάει στις 14 Φεβρουαρίου.

The post Συνέντευξη της Λένας Διβάνη στην ATHENS VOICE για το βιβλίο «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας» (εκδόσεις Πατάκη) appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

The post Womens Power Instagram Potraits- Γυναίκες μαζί. appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Η έλλειψη συνείδησης μπορεί να είναι προσωρινή όπως π.χ. μετά τη χορήγηση αναισθητικών φαρμάκων στο πλαίσιο μιας χειρουργικής επέμβασης ή πιο μόνιμη π.χ. λόγω σοβαρού τραυματισμού στο κεφάλι. Μέχρι σήμερα οι γιατροί και οι επιστήμονες δεν είναι εύκολο να πουν με βεβαιότητα αν ένας άνθρωπος που δεν επικοινωνεί, έχει ή όχι συνείδηση. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν ακόμη αξιόπιστοι βιοδείκτες ή άλλες μέθοδοι που να διακρίνουν την ύπαρξη ή απουσία της συνείδησης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Αθηνά Δεμερτζή της Ομάδας Επιστήμης Κώματος του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science Advances”, μελέτησαν 159 ανθρώπους, καταγράφοντας την εγκεφαλική δραστηριότητά τους με λειτουργική μαγνητική απεικόνιση (fMRI). Μερικοί από τους συμμετέχοντες ήσαν υγιείς που είχαν υποβληθεί σε φαρμακευτική αναισθησία, ενώ άλλοι ήσαν ασθενείς που είχαν διαγνωσθεί ότι βρίσκονταν είτε σε άγρυπνο κώμα (‘φυτική’ κατάσταση), στην οποία μπορούσαν να ανοίξουν τα μάτια τους αλλά όχι να κάνουν εθελούσιες κινήσεις, είτε βρίσκονταν σε κατάσταση ελάχιστης συνειδητότητας, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν μέσω fMRI πώς οι διακυμάνσεις της οξυγόνωσης του αίματος (μια ένδειξη της νευρωνικής δραστηριότητας) συντονίζονταν σε 42 περιοχές-κλειδιά του εγκεφάλου, που απαρτίζουν έξι εγκεφαλικά δίκτυα και θεωρούνται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη συνείδηση. Η ανάλυση αποκάλυψε τέσσερα διακριτά μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας, τα οποία είναι διαφορετικά στους υγιείς εγκεφάλους σε αναισθησία και σε εκείνους σε κατάσταση «φυτού».

ΟΙ επιστήμονες ανέφεραν ότι έκαναν πλέον ένα σημαντικό βήμα για τον εντοπισμό βιολογικών δεικτών της συνείδησης. Η ανίχνευση τέτοιων διακριτών εγκεφαλικών μοτίβων σε πραγματικό χρόνο μπορεί αφενός να βοηθήσει στην μη επεμβατική αποκατάσταση της συνείδησης, αφετέρου στη διευκόλυνση της λήψης ιατρικών αποφάσεων σχετικά με ασθενείς που έχουν ελάχιστη συνειδητότητα.

Η Α.Δεμερτζή αποφοίτησε από το Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2005), έκανε μεταπτυχιακά στη γνωσιακή νευροεπιστήμη και νευροψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ (2007) και πήρε το διδακτορικό της στις ιατρικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης (2012). Η μεταδιδακτορική έρευνα της στην Ομάδα Επιστήμης Κώματος του βελγικού Πανεπιστημίου εστιάζει στην κατανόηση της νευρωνικής βάσης της συνείδησης και της απουσίας της, με κεντρικό κλινικό στόχο την ανακάλυψη βιοδεικτών που θα επιτρέπουν τη διάγνωση και πρόγνωση για ασθενείς που αδυνατούν να επικοινωνήσουν.

The post Η Ελληνίδα επιστήμων Αθηνά Δεμερτζή και η έρευνά της για τη «συνείδηση» στον εγκέφαλο appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Το όνομά της βρέθηκε το 2018 στη λίστα Drum με τις Top 50 γυναίκες του Ηνωμένου Βασιλείου που κατέγραψαν τις υψηλότερες  επιδόσεις στον ψηφιακό τομέα, που καινοτομούν και αλλάζουν τα δεδομένα πριν από την ηλικία των 30 ετών. Πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως μια από τις TOP 100 Women in Tech UK που διαμορφώνουν το μέλλον και ήταν η μόνη Ελληνίδα στη λίστα. Έχει κερδίσει έναν σημαντικό αριθμό βραβείων και έχει επιλεγεί TopTalent IBM, ως μελλοντική ηγέτιδα, μεταξύ 2.300 επαγγελματιών της IBM στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Η Ράνια Σβορώνου, εργάζεται τα τελευταία χρόνια ως Associate Design Director στην IBM iX και επισκέπτεται συχνά τη χώρα μας ως ομιλήτρια σε σημαντικά φόρουμ, ενθαρρύνοντας τις νέες γυναίκες να ασχοληθούν ενεργά με την επιχειρηματικότητα.

«Υπάρχει ένα ρητό το οποίο χρησιμοποιώ συχνά και λέει ότι “Οι άνθρωποι βραβεύονται δημόσια για αυτό που δημιουργούν εδώ και χρόνια στον ιδιωτικό τους χώρο και χρόνο” και θεωρώ πως ισχύει για οποιαδήποτε δημόσια διάκριση. Η βράβευση αυτή είναι μεγάλη μου τιμή και είναι αποτέλεσμα άλλων σημαντικών διακρίσεων που προηγήθηκαν», λέει στο fortunegreece.com η Ράνια, υπογραμμίζοντας πως για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο χρειάστηκαν επανειλημμένες θυσίες από μικρή ηλικία, πολύ σκληρή δουλειά και καθοδήγηση από τους σωστούς ανθρώπους.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Fortunegreece.com

The post Από την Ελλάδα, στην κορυφή των γυναικών κάτω των 30 που διαμορφώνουν τις ψηφιακές εξελίξεις παγκοσμίως appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Η Έλενα Παπαρίζου θεωρείται η πιο σημαντική τραγουδίστρια της ποπ μουσικής τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα με πάνω από 350.000 πωλήσεις σε δίσκους και πάνω από 150.000 σε digital singles.

Με άπειρες επιτυχίες, αμέτρητες συναυλίες, πολλές διακρίσεις και βραβεία κι ένα τεράστιο fan club που την ακολουθεί εδώ και χρόνια. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την αρχή της με το συγκρότημα των Antique και την Πανευρωπαϊκή επιτυχία τους, αλλά και την εμφάνιση στη Eurovision και την πρώτη θέση για τη χώρα μας με μια εντυπωσιακή ερμηνεία που συγκίνησε όλο τον κόσμο.

Η Έλενα Παπαρίζου όμως παρόλα αυτά παραμένει το γλυκό κορίτσι με την ελληνική ψυχή, η μεγάλη καλλιτέχνης με την θεσσαλική καταγωγή που δεν ξεχνά ποτέ την πατρίδα και τις ρίζες της.

Κοντά μας λοιπόν στο πιο γιορτινό ΙΔΕΕΣ της χρονιάς η Έλενα Παπαρίζου!

-Είμαι και εγώ μια μεγάλη fan σας, και θέλω να σας εκφράσω την αίσθηση μου όταν σας βλέπουμε on stage.  Λάμπετε, μεταδίδετε θετική ενέργεια και επικοινωνείτε με τον κόσμο με ένα μαγικό τρόπο. Αυτό είναι το ταλέντο ενός καλλιτέχνη;

Αυτό είναι που αγαπάει να κάνει ένας καλλιτέχνης. Να επικοινωνεί με τον κόσμο, να δίνει χαμόγελα, να κάνει τον κόσμο να περνάει καλά και να ξεχνιέται έστω και για λίγο από τα προβλήματά του. Από την αγάπη αυτή αντλούμε κι εμείς τη δύναμη να είμαστε κάθε φορά και καλύτεροι, και να μεταδίδουμε κάθε φορά κάτι θετικό.

-Σας έχουμε δει πάνω σε μεγάλες μουσικές πίστες, στη σκηνή των βραβείων MAD, στη Eurovision, σε συναυλίες  έχετε κάνει κάποιες εμφανίσεις που έχουν αφήσει ιστορία θα λέγαμε, αν ανατρέξουμε στη μουσική πορεία σας. Ποια σκηνή απ’ όλες εκφράζει την Ελενα;

Καθετί που έχω κάνει σε όλα αυτά τα σχεδόν 20 χρόνια καριέρας, για μένα είναι μια εμπειρία. Είτε έχω τραγουδήσει μπροστά σε 10 ανθρώπους, είτε μπροστά σε 50.000, για μένα ήταν εμπειρία. Μου αρέσει να πειραματίζομαι, και μέχρι και σήμερα είμαι μαθήτρια. Λατρεύω για παράδειγμα τις συνεργασίες και με νέους και με ήδη καταξιωμένους καλλιτέχνες, και από όλες έχω πάρει κάτι καλό.

-Πύλη Αξιού και μια συνεργασία ξεκινά με δυο μεγάλα ονόματα. Μαρινέλλα και Κώστας Μακεδόνας. H ισχύς εν τη ενώσει;

Για μένα είναι σπουδαίο το ότι μπορούμε να βρισκόμαστε στην ίδια σκηνή, τόσοι διαφορετικοί καλλιτέχνες. Ξεκινήσαμε στα μέσα του Νοέμβρη στην Πύλη Α με την Μαρινέλλα, τον Κώστα Μακεδόνα, τους αδερφούς Τσαχουρίδη και την Ήβη Αδάμου, και πραγματικά ο καθένας δίνει τη δική του πινελιά σε αυτό το σχήμα. Είναι μια μουσική παράσταση για όλα τα γούστα και νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη για τη συνεργασία αυτή. Εμφανιζόμαστε στην αρχή όλοι μαζί, και στη συνέχεια μπαίνει ο ένας στο πρόγραμμα του άλλου, ενώ στο τέλος κλείνουμε επίσης όλοι μαζί με το λαϊκό μας πρόγραμμα. Είναι πολύ όμορφο το ότι λέμε και οι 6 την «καλησπέρα» αλλά και την «καληνύχτα» στο κοινό που έχει έρθει να μας παρακολουθήσει.

-Έχετε δηλώσει σε μια σας συνέντευξη ότι: «Δεν πρέπει να έχουμε δεδομένο ότι μία καριέρα μπορεί να διαρκέσει για πάντα». Το λέτε αυτό λόγω της κρίσης που έχει επέλθει και στην νυχτερινή διασκέδαση;

Οι καιροί αλλάζουν, και όσο αλλάζουν τα δεδομένα, αλλάζει και η βιομηχανία, και ίσως είμαστε όλοι εφήμεροι και αναλώσιμοι. Ο κόσμος σε αναδεικνύει, και ο κόσμος μπορεί να σε απορρίψει την επόμενη ακριβώς μέρα. Εσύ ο καλλιτέχνης οφείλεις να έχεις σεβασμό στη δουλειά σου, και να προσπαθείς να γίνεσαι κάθε φορά και καλύτερος. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη νυχτερινή διασκέδαση. Στην περίπτωσή μου για παράδειγμα, πέρασαν έξι χρόνια μέχρι να εμφανιστώ σε κάποιο νυχτερινό κέντρο, και όμως έκανα πολύ σπουδαία πράγματα και συνεργασίες όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και μακριά από τη νύχτα.

-Ποιο τραγούδι σας σιγοτραγουδάτε στο μπάνιο; Eγώ θα σας έλεγα το ‘’Αν με δεις να κλαίω…’’

Επειδή βρίσκομαι όλη την ημέρα στους δρόμους για διάφορες δουλειές, υποσυνείδητα μπορεί να μου κολλήσουν τα πάντα γιατί το μυαλό δε βρίσκεται σε ηρεμία. Από κάτι που άκουσα στο ραδιόφωνο, από μια πρόβα που είδα στο The Voice, από κάποιο post στο Facebook.

-Ας ανατρέξουμε όμως λίγο πιο παλιά, θα σας γυρίσω στα παιδικά σας χρόνια. Ξέρω πόσο πολύ δεμένη είστε με την οικογένεια σας. Πως ήταν τα δικά σας παιδικά Χριστούγεννα;

Τα Χριστούγεννα στη Σουηδία είναι σαν το Πάσχα στην Ελλάδα. Είναι μια γιορτή για όλη την οικογένεια. Δε βγαίνουμε για να διασκεδάσουμε έξω, μαζευόμαστε σπίτι όλα τα ξαδέρφια, θείοι θείες, γιαγιάδες, παππούδες, τρώμε, χορεύουμε και διασκεδάζουμε. Είναι μια πολύ ωραία αφορμή για να βρεθείς με την οικογένειά σου και να περάσεις πραγματικά καλά.

-Γιορτές στην Λίμνη Πλαστήρα και το Περτούλι να υποθέσω; Ξέρω ότι έρχεστε συχνά στην περιοχή μας και φυσικά στο γραφικό Μουζάκι την πατρίδα σας.

Φέτος θα κάνω γιορτές στην Πύλη Α παρέα με την Μαρινέλλα, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Ματθαίο και τον Κωνσταντίνο Τσαχουρίδη και την Ήβη Αδάμου, αλλά και με όλους όσους έρθουν να μας δουν. Από τη μια θα είμαι μακριά από την οικογένειά μου, από την άλλη όμως θα έχω δίπλα μου την καλλιτεχνική οικογένεια μου. Θα περάσουμε υπέροχα, είμαι σίγουρη.

-Tι σας λείπει περισσότερο όταν φεύγετε από την Ελλάδα;

Ο ήλιος και η θάλασσα! Μου αρέσει που μπορώ μέσα σε 5 λεπτά να περπατήσω δίπλα στη θάλασσα, μιας και μένω αρκετά νότια. Με χαλαρώνει και με ηρεμεί.

-Έχετε κατακτήσει τα όνειρα σας;  Θεωρείτε ότι πλέον είστε ολοκληρωμένη ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος;

Παρά το γεγονός ότι είμαι σχεδόν 20 χρόνια στη δουλειά, συνεχίζω και μαθαίνω ακόμα και σήμερα, και έχω πολλά όνειρα για εμένα και την καριέρα μου. Νιώθω σαν σφουγγάρι, ενθουσιάζομαι με τις συνεργασίες και έχω πολλά πράγματα να κάνω ακόμα.

-Θεωρείται τίποτα δεδομένο στη ζωή τελικά;

Τίποτα δεν είναι δεδομένο, γι’ αυτό και πρέπει να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, σαν να είναι κάτι το ξεχωριστό. Να δίνουμε χρόνο στην οικογένειά μας, να είμαστε χαμογελαστοί, να ξέρουμε να ζητάμε «συγγνώμη», να είμαστε σωστοί συνάνθρωποι, και όλα τα καλά θα μας έρθουν.

-Έχετε μια όμορφη σχέση και βλέπουμε ότι επιμελώς την προστατεύεται από τα αδηφάγα Μέσα. Μπορεί ένας καλλιτέχνης του δικού σας διαμετρήματος να διατηρήσει μια ισορροπία στην προσωπική του ζωή;

Και βέβαια μπορεί. Η προσωπική ζωή λέγεται έτσι γιατί είναι προσωπική. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να την προβάλλει όσο το επιθυμεί, είτε πολύ, είτε λίγο, είτε καθόλου. Εγώ είμαι μια γυναίκα που απολαμβάνω απλά τη ζωή, και φροντίζω να διαχωρίζω τα προσωπικά από τα επαγγελματικά, όσο αυτό είναι δυνατό.

-Πάμε λίγο στην τηλεόραση…και το απίστευτο ‘’THE VOICE’’. Είστε ένα επιτυχημένο και δεμένο παρεάκι που κάνει τρελά νούμερα. Που οφείλετε η επιτυχία του θεωρείτε;

Πραγματικά περνάμε καλά μεταξύ μας, και το βλέπουμε και ως παιχνίδι. Δεν πάμε στο The Voice για να κρίνουμε, είμαστε εκεί για να συμβουλέψουμε τα νέα παιδιά. Τα γυρίσματα μπορεί να διαρκούν και μια ολόκληρη μέρα, ωστόσο το κλίμα μεταξύ μας είναι τόσο χαρούμενο με πολλές δόσεις χιούμορ, που η κούραση έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

-Η ομάδα σας φέτος …έχει μια ποικιλία σε φωνές θεωρείτε ότι έχετε πιθανότητες να κερδίσετε;

Το εύχομαι. Πιστεύω πολύ στην ομάδα μου, και θέλω να πιστεύω ότι φέτος το The Voice θα είναι γυναικεία υπόθεση!

-Τι άλλο να περιμένουμε από την Έλενα Παπαρίζου την νέα χρονιά;

Πολλά όμορφα πράγματα! Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το single μου «Κάτι Σκοτεινό» από τη Minos EMI / Universal σε μουσική και στίχους των ARCADE, και αυτόν τον καιρό βρίσκομαι συνέχεια στο στούντιο ηχογραφώντας τα νέα μου τραγούδια.

-Τέλος , θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και να σας ζητήσω μια ευχή για το νέο έτος.

Εγώ ευχαριστώ γι’ αυτήν την πολύ όμορφη κουβέντα. Εύχομαι σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά να έχει υγεία, και ένα πανέμορφο 2019!

Αλεξάνδρα Τάμπου

The post Η μοναδική Έλενα Παπαρίζου στην πιο χριστουγεννιάτικη συνέντευξη λίγο πριν έρθει το 2019! appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Σίγουρα αξίζει να δείτε τον ναό του Αγίου Νικολάου του 15ου αιώνα στην είσοδο του οικισμού, με ξυλόγλυπτα από Μετσοβίτες τεχνίτες και εκκλησιαστικά είδη Καλαρρυτινών ασημουργών στο μικρό μουσείο. Και σε αυτό την πόρτα θα σας ανοίξει ο Ναπολέων Ζάγκλης, η ψυχή του χωριού και ιδιοκτήτης του καφενείου Άκανθος (τηλ. 26590-61518), όπου θα καθίσετε για τσίπουρο και ατελείωτες συζητήσεις. Διάσημος πια, αφού εγκατέλειψε την Αθήνα και τη στρωμένη του δουλειά τη δεκαετία του 1990, για να επιστρέψει στο χωριό του και να επαναλειτουργήσει το υποδηματοποιείο-καφενείο των παππούδων του, σε μια εποχή που μόλις είχε διανοιχτεί ο δρόμος για το χωριό.

Περπατήστε μέσα στον οικισμό –τα αυτοκίνητα απαγορεύονται–, χαζέψτε τα σπίτια με τις σκεπές από σχιστόλιθο και τις ωραίες κρήνες (Γκούρας, Νέσση, Μπάλτας κ.ά.). Στην πλατεία επισκεφτείτε το σπίτι-μουσείο της οικογένειας Μουσαφίρη (ανοιχτά Σαββατοκύριακα όλη μέρα) και στο σχολείο το Μουσείο Καλαρρυτινής Αργυροτεχνίας, αν και τα εκθέματα είναι ελάχιστα (ζητήστε στο καφενείο Άκανθος να σας ανοίξουν). Περισσότερα θα μάθετε από τους ανθρώπους  του χωριού: όπως ότι οι Βλάχοι κάτοικοί του διέπρεψαν στην ασημουργία, διακινώντας τα έργα τους σε όλη την Ευρώπη και φέρνοντας τρομακτικό πλούτο στον τόπο – οι οικογένειες Νέσση (Nessi) και Βούλγαρη (Bulgari) κατάγονται από εδώ.

The post Η ψυχή του χωριού στους Καλαρρύτες ακούει στο όνομα Ναπολέων Ζαγκλής appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

Η Ελένη, είναι αναπληρώτρια δασκάλα και παρ΄ότι «στεριανή» στα τελευταία χρόνια… έριξε άγκυρα στην Κάλυμνο, όπου βρήκε τον άντρα της ζωής της και αποφάσισε να μετακομίσει στα Δωδεκάνησα.

Μιλώντας στη dimokratiki, η ίδια περιέγραψε τις τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει στα σχολεία της άγονης γραμμής, εκεί που ακόμα οι μικρές τοπικές κοινωνίες έχουν τον δάσκαλο ψηλά, αλλά και για την απόφασή της να διδάξει στο σχολείο της Τελένδου, όπου από τον άλλο μήνα, θα μείνει με δύο μόνο μαθητές.

Όπως λέει, ευγνωμονεί τον Θεό για όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα στις αίθουσες των λεγόμενων δύσκολων σχολείων και τονίζει ότι οι αναπληρωτές είναι εκείνοι που κρατούν όρθια τα σχολεία των απομακρυσμένων περιοχών της χώρας.

• Πώς βρεθήκατε στην Τέλενδο;
Ζω στην Κάλυμνο εδώ και τέσσερα χρόνια. Ο σύζυγός μου είναι Καλύμνιος, γι αυτό και αποφάσισα κι εγώ να μετακομίσω στο νησί. Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα είναι καλή ευκαιρία να δω κι ένα σχολείο δύσκολο, όπως λέμε, και ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία.

• Πότε πήρατε την απόφαση;
Το καλοκαίρι που μας πέρασε άρχισα να το σκέφτομαι και αφού το συζήτησα με τον σύζυγό μου, αποφάσισα να το δηλώσω και τελικά κλήθηκα να καλύψω τη θέση εκεί.

• Τι ιδιαιτερότητες έχει αυτό σχολείο;
Πρώτα απ΄όλα είναι μονοθέσιο. Εχω τρεις τάξεις αυτή τη στιγμή. Ένα παιδάκι στην πρώτη τάξη, δύο παιδάκια στην τρίτη τάξη και πέντε παιδάκια στην πέμπτη τάξη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρω τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις τάξεις. Πώς να τους κάνω το μάθημα, το χρόνο που θα αφιερώσω σε κάθε τάξη… Αυτό καλούμαι για πρώτη φορά να το αντιμετωπίσω και να το ισορροπήσω. Ακόμα πιο ιδιαίτερο είναι το γεγονός ότι από τον Οκτώβριο το σχολείο θα μείνει μόνο με δύο παιδάκια, γιατί τα υπόλοιπα θα πάνε σε σχολείο της Καλύμνου όταν θα ολοκληρωθεί η σεζόν, αφού οι γονείς τους θα κλείσουν τα καταστήματά τους εδώ και θα επιστρέψουν στην Κάλυμνο για τον χειμώνα. Τα παιδάκια θα επιστρέψουν στο σχολείο της Τελένδου πάλι μετά το Πάσχα. Ουσιαστικά την σχολική χρονιά θα την βγάλουμε μαζί με δύο παιδιά της πέμπτης τάξης.

• Πριν πού διδάσκατε;
Εχω πάει σε αρκετά μέρη της χώρας μας. Μια χρονιά ήμουν στη Θεσσαλονίκη, μια χρονιά στην Αθήνα, μια χρονιά στο χωριό Ζέρβη της Πέλλας, άλλη μια χρονιά στην Ξάνθη, πέρυσι ήμουν στους Λειψούς, έχω διδάξει τρία χρόνια στην Κάλυμνο εκ των οποίων μια χρονιά στο Βαθύ. Και φέτος είμαι στην Τέλενδο.

• Πώς σας φαίνεται μέχρι στιγμής;
Προς το παρόν όλα είναι μια χαρά, και πιστεύω ότι έτσι θα συνεχίσουμε. Το χαίρομαι πολύ. Δεν μου έχει ξανατύχει να πρέπει να πάρω την βαρκούλα για να πάω στο σχολείο να διδάξω και νομίζω ότι πρόκειται για εμπειρία που δεν έχουν βιώσει πολλοί συνάδελφοί μου. Μάλιστα, κάθε πρωί στην βάρκα, συναντώ και ξένους επισκέπτες που είναι εδώ για διακοπές. Μαζί τους, νιώθω κι εγώ ότι είμαι σε διακοπές μπαίνοντας στη βαρκούλα κάθε πρωί. Τα παιδάκια μου με περιμένουν κάθε μέρα στο λιμάνι και πηγαίνουμε όλοι μαζί στο σχολείο.

• Εχετε ενημερωθεί για το τι γίνεται στην περίπτωση κακοκαιρίας;
Μου έχουν πει οι βαρκάρηδες ότι σπανίως δεν μπορεί να προσεγγίσει βάρκα την Τέλενδο. Πρέπει ο καιρός να είναι πάρα πολύ άσχημος κι αυτό αν συμβεί, προκύπτει μια δυο φορές τον χρόνο. Είναι πάρα πολύ κοντά, δεν χρειάζεται περισσότερο από πέντε λεπτά για να περάσεις απέναντι.
• Πόσο εύκολη ήταν για εσάς η απόφαση να μετακομίσετε στην Κάλυμνο;
Εγώ είμαι από την Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Ομολογώ ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολη η απόφαση για να μείνω μόνιμα στην Κάλυμνο όμως ο άνθρωπος που διάλεξα να είμαι μαζί του το αξίζει και γι αυτό πήρα αυτή την απόφαση.

• Φαντάζομαι ότι τα παιδιά στην Τέλενδο θα σας περίμεναν πώς και πώς.
Ναι! Εγώ ήρθα στο σχολείο μια ημέρα πριν ανοίξουν τα σχολεία και τα παιδιά άκουσαν ότι ήρθε η νέα κυρία και άφησαν το παιχνίδι τους για να έρθουν να με γνωρίσουν. Είναι πολύ συναισθηματικά παιδιά, φιλότιμα, υπάκουα και σέβονται το ρόλο του δασκάλου, έχουν αξίες από τα σπίτια τους. Και οι γονείς των παιδιών επίσης ήρθαν να με γνωρίσουν. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι κι εκείνοι με περίμεναν. Είναι απλοί, αγνοί άνθρωποι που με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Τον δάσκαλο εδώ, τον έχουν ψηλά αυτό εισπράττω από τους ανθρώπους, από τον τρόπο με τον οποίο θα με καλημερίσουν οι γονείς, τα παιδιά. Είναι κάτι που δεν το έχω νιώσει στις μεγάλες πόλεις.

• Ξεκινώντας να ασχοληθείτε με τα παιδαγωγικά, είχατε στο μυαλό σας αυτή την προοπτική;
Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Όταν ήμουν πιο νέα, στα 22 με 23 πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να αντεπεξέλθω σε τέτοιες καταστάσεις και συνθήκες. Αλλά καμιά φορά η ζωή και η πάροδος του χρόνου σού δίνουν τη σοφία και την πείρα για να δεις ότι τα πάντα μπορείς να καταφέρεις. Ο,τι σου φέρει ο Θεός στο δρόμο σου μπορείς να το κάνεις.

• Πόσων ετών είστε;
Πριν από μερικές ημέρες έκλεισα τα 30. «Οκτώ χρόνια τρέχω από σχολείο σε σχολείο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπως και όλοι οι συνάδελφοι αναπληρωτές»

• Στα 30 είναι και μια πρόκληση αυτή για ένα εκπαιδευτικό.
Σίγουρα είναι. Ηθελα αυτή την εμπειρία να την έχω στην «ατζέντα» μου, με όλα τα σχολεία όπου έχω διδάξει.

• Το καθημερινό πρόγραμμα λοιπόν της δασκάλας που διδάσκει στην Τέλενδο, τι περιλαμβάνει;
Η βαρκούλα ξεκινά στις 08.00 το πρωί, στις 08.05 περίπου φτάνω στο νησί και με τους μαθητές μου που με περιμένουν στο λιμάνι πηγαίνουμε στο σχολείο για να ξεκινήσουμε το μάθημά μας. Από εκεί και πέρα, κάθε τάξη ακολουθεί το δικό της πρόγραμμα μέχρι τις 12.25. Επειδή ακόμα είναι αρχή και πρόκειται για ένα σχολείο με ιδιαιτερότητες, φεύγω από εδώ γύρω στη 1.30 με 2 το μεσημέρι. Παίρνω το καϊκάκι και πηγαίνω απέναντι στην Κάλυμνο. Στη διάρκεια της σεζόν έχει έξι καϊκάκια που κάνουν αυτό το δρομολόγιο, τον χειμώνα μένουν μόνο δύο. Τώρα ακόμα έχει ανά μισή ώρα δρομολόγια.

• Το σχολείο ως δομή, έχει ελλείψεις;
Το κτήριο έχει κάποια μικρά προβλήματα, αλλά ο δήμαρχος που στέκεται δίπλα μας, μας είπε ότι έχει δρομολογήσει εργασίες για την συντήρησή του και για την αποκατάσταση του γηπέδου. Αξίζει αυτά τα κτήρια, τα ιστορικά, να τα συντηρούμε και να τα προστατεύουμε από τις φθορές του χρόνου. Στον αγιασμό ήταν εδώ ο δήμαρχος Καλύμνου όπως και ο προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Νίκος Ράπτης και ο μητροπολίτης Καλύμνου Λέρου Αστυπαλαίας. Η παρουσία τους, δείχνει έμπρακτα ότι στέκονται δίπλα μας.

• Εχετε ξαναδιδάξει σε τόσο μικρό σχολείο;
Σε τόσο μικρό όχι, αλλά έχω διδάξει στο Βαθύ της Καλύμνου όπου ήταν 24 παιδιά σε όλο το σχολείο κι έχω διδάξει και στους Λειψούς όπου ήταν 38 παιδάκια συνολικά σε όλες τις τάξεις.

• Για στεριανή πάντως, έχετε πιάσει για τα καλά άγονη γραμμή!
Καπετάνισσα έχω γίνει! Μέχρι το τέλος της χρονιάς μπορεί να παίρνω τη δική μου βάρκα για να περνάω απέναντι!

• Όπως άλλοι συνάδελφοί σας παίρνουν το αυτοκίνητό τους για να πάνε στο σχολείο, εσείς παίρνετε τη βάρκα.
Ναι, ακριβώς. Αλλά για μένα είναι πιο εύκολο. Αλλοι συνάδελφοί μου δεν θα ζήσουν ποτέ αυτήν την μοναδική εμπειρία, αυτά τα συναισθήματα, αυτό το δέσιμο με τα παιδιά. Εγώ ευγνωμονώ τον Θεό που μου έδωσε αυτό το μικρό σχολείο, όπως και το σχολείο των Λειψών αλλά στο Βαθύ της Καλύμνου.

• Υπάρχει προοπτική να μείνετε και για την επόμενη σχολική χρονιά εκεί;
Προς το παρόν, δεν βλέπω κάτι αρνητικό που θα με απέτρεπε να διδάξω εδώ και του χρόνου. Παρ΄όλα αυτά εμείς οι αναπληρωτές ζούμε κάθε χρόνο με την αβεβαιότητα αν θα διδάξουμε και σε ποιο σχολείο θα μας πάρουν. Οκτώ χρόνια τρέχω από σχολείο σε σχολείο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπως και όλοι οι συνάδελφοι αναπληρωτές. Πολλοί αφήνουν πίσω τις οικογένειές τους για να διδάξουν, άλλοι μετακομίζουν με την οικογένεια κάθε χρόνο σε άλλη πόλη και ξαναρχίζουν κάθε σχολική χρονιά από την αρχή τη ζωή τους. Εμείς οι αναπληρωτές στελεχώνουμε τα λεγόμενα δύσκολα σχολεία, τα δυσπρόσιτα, τα απομακρυσμένα από τα αστικά κέντρα και που δύσκολα θα επέλεγε ένας μόνιμος συνάδελφος για να διδάξει. Δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει και τι έχουμε να περιμένουμε για την επόμενη χρονιά. Κάθε χρόνο ακούμε για μονιμοποιήσεις αλλά μέχρι στιγμής, τίποτα δεν έχει γίνει. Μόνο υποσχέσεις ακούμε. Εύχομαι το κράτος να μην ξεχάσει τους κόπους και τις θυσίες μας και να ασχοληθεί επιτέλους και με εμάς.

[dimokratiki]

The post 30χρονη Δασκάλα πάει κάθε πρωί από την Κάλυμνο στην Τέλενδο με βαρκούλα appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.

O Πλάτων και ο Πλωτίνος αντιλαμβάνονταν το ωραίο ως λάμψη των ιδεών. Για τον Αριστοτέλη το ωραίο πήγαζε από την τάξη, την ομαλότητα, την ορθή κρίση. Ο Μπάουμγκαρτεν πρώτος έκανε επιστήμη την αισθητική. Ο Καντ πρέσβευε ότι «ωραίο είναι αυτό που ευχαριστεί καθολικά, ξέχωρα από κάποια έννοια». Για τον Σέλινγκ ήταν η πεπερασμένη αναπαράσταση του άπειρου, για τον Χέγκελ η «αισθητή έκφανση της ιδέας», ενώ ο Σοπενχάουερ αντιλαμβάνονταν το ωραίο ως αλήθεια που έχει καταστεί ορατή.

Πολύ μελάνι έχει χυθεί για την εμπλοκή του αισθητικού με την πολιτική, μολονότι οι δύο σφαίρες περιγράφονται η καθεμιά με βάση τα δικά της κριτήρια (την πολιτική καθορίζουν η τάξη και η αταξία, την αισθητική το ωραίο και το άσχημο).

Το κάλλος, η αισθητική και πνευματική καλλιέργεια, η κουλτούρα, ο πολιτισμός είναι ο τρόπος με τον οποίο υφίστανται οι κοινωνίες, είναι η φιλοσοφική τους θεμελίωση από όπου προκύπτουν οι στόχοι και οι προτεραιότητες της ζωής, δηλαδή η χάραξη πολιτικής. Το ωραίο, με την ευρεία έννοια της αισθητικής αναζήτησης, αποτελεί μοχλό των εξελίξεων. Η ιστορία των κοινωνιών ταυτίζεται με την ιστορία των πολιτισμών, οι αισθητικές προσεγγίσεις και οι πολιτισμικές παραδόσεις βρίσκονται πίσω από συμμαχίες ή συγκρούσεις. Ομως, σπάνια η αισθητική γίνεται ή αναγνωρίζεται ως εργαλείο της πολιτικής. Κυριαρχεί το απλό παιχνίδι της γοητείας (γοητεία σημαίνει να παίρνεις την απάντηση «ναι», χωρίς να έχεις κάνει κάποια ξεκάθαρη ερώτηση ). Με αυτήν ως ένδυμα βαυκαλιζόμαστε ότι είμαστε αθάνατοι· ελκυστικότητα, μια υπεκφυγή μπροστά στη φθορά.

The post Αισθητικές προσεγγίσεις και πολιτισμικές παραδόσεις το νέο άρθρο της Στεφανίας Γιουτζή appeared first on Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.