Ιλιάδα Ευαγγελία Κοθρά: Σημασία έχει να μιλάς, ένα κείμενο που μιλάει στην καρδιά μας!

Ναι, ο σεξισμός και ο μισογυνισμός δεν έχει φύλο. Και όπως πολύ σωστά επισημαίνει η Ιλιάδα Ευαγγελία Κοθρά – Marketing/ Social Media Manager και ιδρύτρια της πλατφόρμας, living-postcards.com, “πάντα, θα υπάρχουν αυτές οι φωνές”. Όμως, όπως τονίζει: “Σημασία έχει να μιλάς. Ούτε το πότε, ούτε το που, ούτε σε ποιον”.Να μιλάς. Και αυτό έκανε η Γεωργία. Μίλησε, ύψωσε τη φωνή της και δεν σκοπεύει να κάνει πίσω. Και ας αναρωτιούνται οι αξιοσέβαστες” κυρίες… τι γύρευε στη σουίτα.

Κι επειδή, αυτές τις ημέρες έχουμε ακούσει και διαβάσει διάφορες εκδοχές και απόψεις, αυτή της κα. Κοθρά είναι η πιο to the point. Η ανάρτησή της στη σελίδα της στο Facebook μάς βρίσκει σύμφωνες από την πρώτη έως την τελευταία λέξη.

Ιλιάδα Ευαγγελία Κοθρά: Σημασία έχει να μιλάς – Ούτε το πότε, ούτε το που, ούτε σε ποιον

Οι -κατά τα άλλα- γλυκύτατες κυρίες στο καφέ, αναρωτιούνται γιατί η 24χρονη κοπέλα δέχτηκε να πάει στο πάρτυ και τι δουλειά είχε εκεί. Είναι γύρω στα 80 και κουβαλούν μια νοοτροπία, την οποία δεν μπορούν πια να αποβάλλουν. Πάντα θα υπάρχουν αυτές οι φωνές: που αναρωτιούνται για παράδειγμα, γιατί και πώς, η Ελένη Τοπαλούδη βρέθηκε σε ένα σπίτι με δύο άντρες. (Το είχα ακούσει από μια -κατά τα άλλα- «αξιοσέβαστη» κυρία από την Ρόδο).

Θα υπάρχουν «αξιοσέβαστες» -κατά τα άλλα- ηθοποιοί που αρνούνται να δεχτούν πως ο συμπρωταγωνιστής τους, μπορεί να έχει πράξει τα φριχτά γεγονότα που του καταλογίζουν.

Θα υπάρχουν νεότατες τηλεπαρουσιάστριες με ηλικιωμένα μυαλά, που δεν θα μπορούν να κατανοήσουν πως γίνεται να βιαστεί μια κοπέλα από τόσο όμορφα αγόρια.

Και θα υπάρχουν και κορίτσια με θάρρος. Γιατί θέλει τόνους θάρρος να βγεις και να μιλήσεις ανοικτά, όταν σε έχουν τσακίσει.

Θέλει θάρρος να ξέρεις πως υπάρχει η πιθανότητα να σε εκμεταλλευτούν για να βγάλουν λαβράκι, για να δείξουν ενσυναίσθηση με σκοπό τα clicks, αλλά εσύ να συνεχίζεις.

Γιατί σημασία έχει να μιλάς.

Ούτε το πότε, ούτε το που, ούτε σε ποιον.

Σε κάθε έγκλημα, σε κάθε γεγονός βίαιης ή σεξουαλικής κακοποίησης που στοιχειώνει την κοινωνία, θα υφίστανται και οι φωνές που θα ψάχνουν να βρουν τα βαθύτερα κίνητρα του εκάστοτε θύματος.

Ευτυχώς είναι λίγες.

Ευτυχώς, χάνονται μέσα στις ουσιαστικές φωνές των ανθρώπων που αλλάζουν την κοινωνία προς το καλύτερο.

Η βία δεν έχει ταξική υπόσταση. Είναι το ίδιο απεχθής από όπου και αν προέρχεται. Ο βιαστής δεν έχει συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Δεν κουβαλάει ταμπέλα που δηλώνει τις προθέσεις του. (Oπως δεν κουβαλάει ταμπέλα και ο δράστης ενδοοικογενειακής βίας.)

Η Γεωργία βίωσε κάτι φριχτό, και πρέπει να βιώσει και την αμέριστη συμπαράσταση όλων.

Γιατί ξέρει πως μιλώντας, θα εμπνεύσει και άλλες να μην φοβηθούν να μιλήσουν αν χρειαστεί.

(Να μην χρειαστεί. Ποτέ.)

Αν μπορεί να βγει κάτι θετικό από όλη αυτή την φρικτή ιστορία, είναι η φράση της:

«Δεν θα κάνω πίσω».

Με την ευχή, να επουλωθούν γρήγορα τα τραύματα της.

Να έχει μια καλή ζωή με πολλά δώρα. Της αξίζει.

(Installation με τίτλο : What you were wearing? – στην γκαλερί του Πανεπιστημίου στο Kansas, με ρούχα γυναικών που έχουν υποστεί βιασμό.)

infowoman.gr