Κραχ προ των πυλών ή μήπως αρχίσαμε να ετοιμάζουμε σακίδια για την επόμενη μέρα;

Κάτι φαίνεται να αλλάζει στην καθημερινότητα, καθώς το τελευταίο διάστημα η λέξη «κρίση» κυκλοφορεί σχεδόν όσο και ο καφές στα τραπεζάκια. Η Κομισιόν χτυπά καμπανάκι για κιτ επιβίωσης 72 ωρών, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός δημοσιεύει οδηγίες για σακίδιο έκτακτης ανάγκης και ο πολίτης αρχίζει δικαιολογημένα να αναρωτιέται: Τι ξημερώνει άραγε;

Πόσο μακριά βρίσκεται ένα ενδεχόμενο κραχ; Μιλάμε για προληπτική ετοιμότητα ή μήπως κάποιοι γνωρίζουν περισσότερα από όσα λένε; Θα χρειαστεί να αποθηκεύσουμε νερό, κονσέρβες, φακούς και μπαταρίες ή απλώς να ανανεώσουμε το ψυγείο;

Στα καφενεία, στα γραφεία και στις παρέες ο καθένας έχει πλέον τη δική του ανάλυση. Άλλος βλέπει πόλεμο, άλλος οικονομική κατάρρευση, άλλος θυμάται τις παλιές κρίσεις και κάποιος πιο πρακτικός ρωτά αν στο σακίδιο χωράει και το πιεσόμετρο!

Η κινδυνολογία πάντως βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε μια κοινωνία ήδη πιεσμένη από την ακρίβεια και την ανασφάλεια.

Το ερώτημα παραμένει: Ετοιμαζόμαστε για το απρόβλεπτο ή αρχίζουμε να φοβόμαστε και τη σκιά μας; Πρόληψη χρειάζεται, πανικός όχι. Γιατί αν έρθει το κραχ, τουλάχιστον να μας βρει με γεμάτες μπαταρίες και όχι με άδειο πορτοφόλι!

τρκ