Κοντεύουμε 7000 νέα κρούσματα κορoνοϊού, ξεπεράσαμε τους 16.000 νεκρούς και κανείς δεν ασχολείται…

Η πλειονότητα του κόσμου λειτουργεί στην καθημερινότητά της σαν να μην υπάρχει πανδημία, ή σαν να αποτελεί μια γρίπη που με κανά αναλγητικό θα αντιμετωπιστεί.

Μέχρι βέβαια να ασθενήσει κάποιος οικείος μας ή εμείς οι ίδιοι, ή να διασωληνωθεί, ή να χάσει τη ζωή του ένας κοντινός μας άνθρωπος. Εκεί αλλάζουν όλα. Τότε, ένα πελώριο «γιατί» σκεπάζει τα πάντα, μέχρι και την επίπλαστη κανονικότητα που η κυβέρνηση μας φόρεσε καπέλο κι εμείς, ατάραχοι, το επιδεικνύουμε με φόντο το ηλιοβασίλεμα.