Δεν τελειώνει εδώ το πάρτι της ακρίβειας…
Είδαν τα σκούρα κι έσπευσαν. Καλό αλλά λίγο. Το ήξεραν άλλωστε και οι ίδιοι – αναφέρομαι στο (mini) ανάχωμα απέναντι στις ιλιγγιώδεις αυξήσεις στην ενέργεια – εξ ου και μόλις 48 ώρες μετά την ανακοίνωση της δεύτερης δέσμης μέτρων έγιναν οι πρώτες δηλώσεις του τύπου (Κώστας Σκρέκας): Εδώ είμαστε αν χρειαστεί, θα δώσουμε κι άλλα. Δεν μας αρέσει η γκρίνια. Τη θωρώ μίζερη και αντιπαραγωγική. Επίσης – πιστεύω – δεν ζω σε φανταστικό κόσμο, άρα δεν θεωρώ ότι ο Σπήλιος Λιβανος (υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης) μπόλιασε τις νερατζιές της Ηρώδου του Αττικού κι τις μετέτρεψε σε λεφτόδεντρα.
Όμως οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Δεν χρειάζονται ούτε εφαρμοσμένα μαθηματικα, ούτε αλγόριθμοι. Απλά πράγματα: Στο ένα χέρι η επιδότηση (συν η επιδότηση) και στο άλλο ο λογαριασμός. Η αφαίρεση οδηγεί σχεδόν σε εγκεφαλικό! Και είμαστε μόνον στην αρχή. Τα πρώτα ραβασάκια για το ηλεκτρικό ρεύμα (Αύγουστος – Σεπτέμβριος) είναι φουσκωμένα κατά 30-40% και ακόμη δεν ήλθε ο χειμώνας, ενώ το ράλι των τιμών στην ενέργεια καλά κρατεί.
Λένε κάποιοι φταίει η πράσινη μετάβαση (project 20ετίας και βάλε). Θα μου πείτε θεωρητικές συζητήσεις για… Περισσό. Καθόλου, γιατί εάν οι σκπετικιστές έχουν δίκιο ο Γολγοθάς των ανατιμήσεων δεν θα έχει τελειωμό, βοηθούντος και του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος έχει κλείσει ερμητικά την στρόφιγγα του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Είχε, λέει, έναν δύσκολο χειμώνα. Να το δεχθώ. Όμως, η απόφασή του έχει κατά βάση γεωπολιτικό υπόβαθρο. Θέλει πάση θυσία να ξεμπλοκάρει ο αγωγός NordStream 2 γιατί κουμπώνει με ην συνολικότερη στρατηγική του να κάνει την Ρωσία first class υπερδύναμη. Εξ και λέει ορθά κοφτά στις Βρυξέλλες: Νο αγωγός, no γκάζι!
Θα δούμε πως θα εξελιχθεί αυτό το ιδιότυπο bras de fer, αλλά για την ώρα εμείς φουσκωμένους λογαριασμούς θα έχουμε και φουσκωμένους λογαριασμούς θα πρέπει να πληρώσουμε. Με δάκρυα, ακόμα και ιδρώτα. Καθόλου υπερβολή, σας παραπέμπω αντί άλλου επιχειρήματος στην «αγωνία» των ίδιων των παρόχων στον χώρο της ενέργειας για τσουνάμι απλήρωτων οφειλών – που προφανώς δεν τους ενδιαφέρει η τρέχουσα επικοινωνιακή διαχείριση αλλά τα πιθανά προβλήματα των εταιριών τους.
