Σημάδια των καιρών και της καθημερινότητας

Η ΠΌΛΗ των εμβολιασμένων στις εξόδους της δεν συζητά παρά για την «τρίτη δόση». Όλο και περισσότεροι την κάνουν ή έχουν κλείσει ραντεβού – α ! πώς περάσανε κιόλας έξι μήνες!- και επαίρονται. Καμαρώνουν σα να έχουν επιτελέσει κάποιο καθήκον. Η λοιπή πόλη, η παροικία των φοβισμένων και των φοβικών, των συνωμοσιολόγων και των ευκολόπιστων κάνει απλώς ουρές στα φαρμακεία, ένα ράπιντ τεστ στα γρήγορα, πέντε ευρώ το τεμάχιο. Όλα στο κόστος. Μάσκες στο κόστος, σελφ τεστ στο κόστος, ζωές στο κόστος…
Μέσα Νοέμβρη κι εγώ βήχω. Ανησυχώ καθώς το ραντεβού της Γ’ δόσης εκκρεμεί. Δουλεύω με τις πόρτες και τα παράθυρα ανοιχτά. Τα γραφεία μας θυμίζουν σκηνές εκστρατείας του αλβανικού μετώπου. Στα σχολεία δεν είναι εύκολα τα πράγματα αυτήν την περίοδο. Οι άνθρωποι κυκλοφορούν με ένα κασκόλ μόνιμα στον λαιμό και από πάνω ένα αμάνικο γιλέκο για ενίσχυση.