Μέγα-Αφγανιστάν: πέντε περιγράμματα καταστροφής
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ. Οι πρώτες ημέρες της εισβολής* δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι ο πόλεμος* με την Ουκρανία θα κοστίσει στη Ρωσία χιλιάδες ή δεκάδες χιλιάδες ζωές*. Το ηθικό της Ουκρανίας είναι πολύ υψηλό και των ρωσικών στρατευμάτων χαμηλό. Η βαθμολογία του Ζελένσκι, από τον οποίο ο Πούτιν ήθελε να ελευθερώσει την Ουκρανία, σε αυτήν ακριβώς την Ουκρανία είναι σημαντικά υψηλότερη από την βαθμολογία του ίδιου του Πούτιν στη Ρωσία. Αλλά ακόμα κι αν τα ρωσικά στρατεύματα καταφέρουν να πετύχουν τους στόχους που έθεσε ο Πούτιν, δηλαδή να κατακτήσουν* την Ουκρανία, τότε η διατήρηση του κατοχικού* καθεστώτος (με τέτοιο επίπεδο κινητοποίησης) θα απαιτήσει τεράστιο στρατιωτικό και υλικό κόστος από τη Ρωσία και (όπως διδάσκει η ιστορία) τέλος σε μια άδοξη ήττα. Ο Πούτιν εδραίωσε την ουκρανική ανεξαρτησία και ταυτότητα περισσότερο από οποιονδήποτε από τους Ουκρανούς προέδρους.
ΗΘΙΚΟΣ. Η συμπάθεια για την Ουκρανία στον κόσμο ξεπερνά κατά πολύ αυτό που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Ηδιαδήλωση υπέρ της Ουκρανίας στο Βερολίνο συγκέντρωσε περίπου 100 χιλιάδες άτομα. Δεν ξέρω αν το Βερολίνο έχει δει τέτοια πλήθη μετά την πτώση του Τείχους. Στα μάτια αυτού του τμήματος της ανθρωπότητας, η Ρωσία μοιάζει με έναν ύπουλο και σκληρό επιτιθέμενο*, σχεδόν σαν ένα νέο Τρίτο Ράιχ. Υπό αυτή την έννοια, «μπορέσαμε να επαναλάβουμε».
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Με βάση τα αποτελέσματα των πρώτων ημερών του πολέμου*, είναι προφανές ότι η επίτευξη των στόχων της εισβολής* που έθεσε το Κρεμλίνο είναι δυνατή μόνο με τη χρήση αδιάκριτων πυρών, που οδηγεί σε τεράστιες απώλειες* και δολοφονίες αμάχων* . Σε αυτή την περίπτωση, όχι μόνο η πολιτική ηγεσία, αλλά και οι στρατιωτικοί και απλοί εκτελεστές της βούλησης της διοίκησης θα βρεθούν στη θέση των εγκληματιών πολέμου. Όπως, γενικά, και ολόκληρη τη Ρωσία.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ. Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας υπερβαίνουν κατά πολύ αυτό που περίμενε και προετοιμάστηκε η ρωσική ηγεσία. Οι Ρώσοι θα μάθουν τις οικονομικές τους συνέπειες τις πρώτες ημέρες της εργάσιμης εβδομάδας που ξεκίνησε. Οι ελπίδες ότι οι Ρώσοι θα μπορέσουν να επιστρέψουν τις καταθέσεις τους σε ξένο νόμισμα στις ρωσικές τράπεζες (και αυτό είναι περίπου 6 τρισεκατομμύρια ρούβλια με τη συναλλαγματική ισοτιμία την ημέρα «πριν από την καταστροφή») είναι απατηλές. Για τα οικονομικά των επιχειρήσεων, δεν θα ξεκινήσουμε καν τώρα.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Λίγοι φαίνεται να έχουν υπολογίσει σοβαρά τις συνέπειες μιας βιομηχανικής καταστροφής. Οι διακοπές στον εφοδιασμό των εισαγωγών θα οδηγήσουν εντός λίγων εβδομάδων σε παύση δεκάδων ή εκατοντάδων βιομηχανιών στις οποίες τα εισαγόμενα εξαρτήματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ποιος θα πληρώσει τους μισθούς των εργαζομένων; Ναι, στην πραγματικότητα το ερώτημα για το αύριο: ποιος θα πληρώσει το προσωπικό των ρωσικών αεροπορικών εταιρειών που δεν πετούν πλέον πουθενά; Και αυτό είναι μόνο το πρώτο σημάδι της «νέας πραγματικότητας».
ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ. Όλοι οι διεθνείς αγώνες και οι αγώνες σοβιετικών αθλητών ακυρώνονται, οι περιοδείες καλλιτεχνών και ομάδων, τα προγράμματα πολιτιστικών και επιστημονικών επαφών ακυρώνονται. Χιλιάδες καριέρες που χτίστηκαν σε αυτόν τον χώρο διεθνούς αλληλεπίδρασης απλώς καταρρέουν σήμερα χωρίς καμία πιθανότητα ανανέωσης στο άμεσο μέλλον.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ. Αυτός ο πόλεμος* δεν είναι δημοφιλής στη Ρωσία από την αρχή. Φυσικά, η προπαγάνδα εξακολουθεί να έχει σημαντική δύναμη, υποστηριζόμενη (όπως πάντα με την προπαγάνδα) από τις ενέργειες των ΜΑΤ. Οι αντιπολεμικοί λόγοι εξακολουθούν να είναι αδύναμοι. Δεν γνωρίζουμε πόσοι άνθρωποι προσπάθησαν να βγουν στους δρόμους, αλλά γνωρίζουμε ότι περίπου 4.000 άνθρωποι κρατήθηκαν στη Ρωσία μέσα σε τρεις ημέρες. (Αυτός είναι κάπου κοντά στον αριθμό των απωλειών του ρωσικού στρατού * που υποτίθεται από διάφορες πηγές αυτές τις μέρες, παρεμπιπτόντως. Χίλιοι νεκροί * και χίλιοι συλλήψεις την ημέρα – αυτός είναι ο τύπος για τον «ρωσικό κόσμο».) Στο τουλάχιστον δώδεκα και μισή επαγγελματικές ενώσεις και κοινότητες έχουν δημοσιεύσει συλλογικές επιστολές και εκκλήσεις κατά του πολέμου*.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Γιατί όλα αυτά έγιναν πριν αντιληφθούν οι Ρώσοι το οικονομικό κόστος αυτού του πολέμου*. Και όταν το συνειδητοποιήσουν, είναι απίθανο να προσθέσει στη δημοτικότητά του. Και ακόμη κι αν ο πόλεμος* στην Ουκρανία πετύχει (με κόστος τεράστιες θυσίες*), το Κρεμλίνο προφανώς θα πρέπει να υποστηρίξει όχι ένα, αλλά δύο κατοχικά* καθεστώτα – όχι μόνο εκεί, αλλά και εδώ. Επειδή η κατάληψη * του Κιέβου δεν θα επιστρέψει 6 τρισεκατομμύρια ρούβλια καταθέσεων σε ξένο νόμισμα, δεν θα επανεκκινήσει την παραγωγή και δεν θα αποκαταστήσει τα κατεστραμμένα λατομεία.
Φυσικά, υπάρχει μια εναλλακτική, που μας υπαινίχθηκε ξανά χθες από τον αρχηγό Πούτιν. Είναι δυνατό να διευθετηθεί μια πυρηνική καταστροφή, η οποία θα ακυρώσει και τις πέντε καταστροφές που αναφέρονται παραπάνω με μια πτώση. Όλοι θα πεθάνουμε και ποτέ δεν θα μάθουμε ότι χάσαμε. Βασικά, είναι φυσιολογικό. Αν και είναι κρίμα που δεν μπορούμε να το κάνουμε ξανά.
Ο πόλεμος* έχει ήδη χαθεί. Ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει. Θα υποστούμε σημαντικές οικονομικές και πολιτικές απώλειες. Αλλά αυτό είναι πολύ, πολύ καλύτερο από αυτό που μας απειλεί σε άλλα σενάρια.
* Η Roskomnadzor θεωρεί αναληθείς πληροφορίες για βομβαρδισμούς ουκρανικών πόλεων και τον θάνατο Ουκρανών αμάχων ως αποτέλεσμα των ενεργειών του ρωσικού στρατού, καθώς και υλικά στα οποία η εν εξελίξει επιχείρηση ονομάζεται επίθεση, εισβολή ή κήρυξη πολέμου .
