Για μια ακόμα φορά, η δεύτερη σε ένα χρόνο αφού και τον Μάρτιο κάναμε την ίδια συζήτηση, αναβιώνει το ερώτημα της εποχικής αλλαγής ώρας. Το θέμα είχε ανοίξει «χαλαρά» το 2018 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είχε γίνει μάλιστα η σχετική διαβούλευση σε όλα τα κράτη-μέλη, όμως μια σειρά αστάθμητων παραγόντων, με κυρίαρχη την πανδημία, πάγωσε κάθε εξέλιξη.
Πριν λίγους μήνες, όταν τα ρολόγια γύρισαν μία ώρα μπροστά, η πανδημία ήταν σε αποδρομή, αλλά μια άλλη κρίση, γεωπολιτική αυτή τη φορά, βρισκόταν σε φάση επίθεσης. Πλέον, με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να έχει κλονίσει συθέμελα την Ευρώπη και την ενεργειακή καταιγίδα να απειλεί εκατομμύρια πολίτες, το ερώτημα επιστρέφει. Ρητορικά βέβαια, αφού αλλάξαμε και πάλι τα ρολόγια μας στη χειμερινή ώρα και αναβάλαμε την απόφαση για του χρόνου.
Το ειρωνικό του θέματος είναι ότι το 1975, όταν θεσπίστηκε για πρώτη φορά η εποχική αλλαγή ώρας, είχε γίνει εξαιτίας της τότε παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης. Τόσα χρόνια και εκατοντάδες μελέτες μετά, συζητείται η κατάργησή της και πάλι για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας. Ομως κανείς δεν μπορεί να δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση. Η αλλαγή ώρα επιδεινώνει ή βελτιώνει την ενεργειακή κατανάλωση; Εχει σημασία αν θα ανάβουμε νωρίτερα το φως την ώρα που θα είμαστε στο σπίτι ή στο γραφείο ή ότι θα το ανάβουμε ούτως ή άλλως; Στην παρούσα φάση η εξοικονόμηση ενέργειας και οι οικονομικές επιπτώσεις μοιάζουν να έχουν βαρύνουσα σημασία, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε τις επιπτώσεις που υπάρχουν στην υγεία των ανθρώπων.
Υπάρχουν μελέτες που συσχετίζουν την αλλαγή ώρας με επιπτώσεις στον ανθρώπινο βιορυθμό και κατά συνέπεια σε καρδιαγγειακές παθήσεις ή ακόμα και σε φλεγμονώδη αυτοάνοσα νοσήματα. Την ίδια στιγμή, οι επιστήμονες προσπαθούν να βάλουν στο παγκόσμιο ζύγι τις διαφορετικές απαιτήσεις που έχουν η γεωργία, η βιομηχανική παραγωγή, η ναυτιλία, το εμπόριο, σε συνδυασμό με τη μετεωρολογία και τις γεωγραφικές αποκλίσεις που υπάρχουν ακόμα και μέσα στις ίδιες τις χώρες. Τελικό συμπέρασμα δεν υπάρχει, αν και το τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι δεν έχει σημασία ποια ώρα θα διατηρηθεί, αν δηλαδή θα επικρατήσει η θερινή ή η χειμερινή, αρκεί να σταματήσουμε να αλλάζουμε την ώρα και το βιορυθμό μας.
