Οι δύο αγρότισσες κοπέλες από τη Θεσσαλία: τρακτέρ, μαντρί και αποφασιστικότητα στον πρωτογενή τομέα

Δεν μιλάμε για μανεκέν που ποζάρουν σε καλοκαιρινά περιοδικά. Ούτε για influencers που μετρούν like αντί για κιλά παραγωγής. Μιλάμε για επαγγελματίες του αγροτικού στίβου ζωής, γυναίκες που ξέρουν ότι η πρωινή δροσιά στο μαντρί δεν συγχωρεί τεμπελιά και ότι κάθε απόφαση στο χωράφι έχει συνέπειες . και αν δεν είσαι συνεπής, τα πρόβατα δεν σε σέβονται ούτε η σοδειά σου σε επιβραβεύει.

Η Μαρκέλλα έχει επιλέξει να ριζώσει. Με τη μονάδα εκτροφής προβάτων φυλής Λακών, δείχνει πως η κτηνοτροφία δεν είναι απλώς επάγγελμα, αλλά ευθύνη και προοπτική. Δεν φοβάται το ξημέρωμα, ούτε την κούραση της ημέρας. Κάθε ζώο, κάθε χωράφι, κάθε απόφαση απαιτεί συνέπεια. Και εκείνη είναι εκεί . σταθερή, αποφασιστική, κάθε μέρα, σαν τη μόνιμη αξία ενός καλού φράγματος στο μαντρί.

Η Σύλια, από την άλλη, παίζει σε δύο ταμπλό. Σπουδές στην πόλη, επιστροφή στο χωριό, τρακτέρ στο χωράφι. Δεν είναι απλώς μια φοιτήτρια που «βοηθάει» το σαββατοκύριακο. Είναι μέρος της αγροτικής καθημερινότητας, με σεβασμό στη γη της και ταυτότητα που δεν ξεχνά. Όταν κάθεται στο τιμόνι, δεν υπάρχει διαχωρισμός «πόλη .χωριό». Υπάρχει μόνο δουλειά, συνείδηση και πάθος.

Κοινό τους σημείο; Δεν ζητούν επιβεβαίωση. Δεν χρειάζεται να φωνάξουν τι κάνουν. Το αποδεικνύουν με πράξεις: στο τιμόνι του τρακτέρ, στο μαντρί, στο χωράφι. Σε μια κοινωνία που συχνά υποτιμά τον πρωτογενή τομέα και αμφισβητεί τον ρόλο της γυναίκας σε «ανδροκρατούμενα» επαγγέλματα, εκείνες απαντούν με γέλιο, ιδρώτα και αποτελέσματα.

Και το καλύτερο; Δεν χρειάζεσαι φίλτρα ή σενάριο για να καταλάβεις ποιο είναι το πραγματικό στιλ ζωής. Αρκεί να κοιτάξεις ένα μαντρί με Λακών προβάτα και ένα τρακτέρ να περνάει πάνω στο χωράφι. Εκεί είναι η αλήθεια . και εκεί είναι οι γυναίκες που δεν περιμένουν χειροκρότημα.