Μπορεί φέτος η Τσικνοπέμπτη στα Τρίκαλα να κύλησε σε πιο χαμηλούς τόνους λόγω του πένθους της τραγωδίας που σκιάζει πλέον τις αποκριάτικες εκδηλώσεις, όμως στην πλατεία Κιτριλάκη κάποιος φρόντισε να μη σβήσει εντελώς η… σπίθα της παράδοσης. Ή μάλλον, να μη σβήσει η τσίκνα.
Οι δημοσιογράφοι και το επιτελείο του Ράδιο Ζυγός πήραν την πρωτοβουλία να στήσουν μια όμορφη, διακριτική αλλά ζεστή εκδήλωση κρεατοφαγίας και μουσικής, τιμώντας το έθιμο με σεβασμό στο κλίμα των ημερών. Από νωρίς το πρωί η πλατεία άρχισε να γεμίζει με κόσμο, χαμόγελα και φυσικά τις πρώτες μυρωδιές από τα ψησίματα.
Πίσω από την ιδέα, ο αειθαλής δημοσιογράφος και σταθμάρχης Κώστας Αργυρούσης, με τη συμπαράσταση του αεικίνητου συμπαρουσιαστή Γιώργου Παπαγεωργόπουλου. Οι δυο τους, γνώριμες ραδιοφωνικές φωνές της πόλης, έδωσαν το σύνθημα για μια Τσικνοπέμπτη αλλιώτικη. Χωρίς υπερβολές, αλλά με ουσία.
Ραδιοφωνικές ευχές στον «αέρα», μικρόφωνα ανοιχτά, μουσικές επιλογές με αποκριάτικο χρώμα και η τσίκνα στο… κατακόρυφο συνέθεσαν ένα σκηνικό που θύμισε σε όλους πως οι Απόκριες, στα μέσα του Φεβρουαρίου, είναι εδώ – ακόμη κι αν φέτος εκφράζονται πιο συγκρατημένα.
Με τον γνώριμο τόνο, τη μπάσα φωνή, το χρώμα στην έκφραση και τον πλουραλισμό λέξεων, ο Κώστας Αργυρούσης έδινε ρυθμό στην εκδήλωση, ενώ ο Γιώργος Παπαγεωργόπουλος, αεικίνητος όπως πάντα, συμπλήρωνε με ζωντάνια και χιούμορ. Οι ακροατές δεν έμειναν απλοί θεατές· συμμετείχαν, αντάλλαξαν ευχές, φωτογραφήθηκαν, έγιναν κομμάτι της ζωντανής ραδιοφωνικής παρέας.
Το γεγονός αγκαλιάστηκε θερμά, σχολιάστηκε θετικά τόσο από τους παρευρισκόμενους όσο και από όσους το παρακολούθησαν ή το άκουσαν από απόσταση, δίνοντας έναν διαφορετικό τόνο στο κέντρο της πόλης. Μια ευχάριστη νότα μέσα σε μια περίοδο που απαιτεί μέτρο, αλλά δεν ακυρώνει την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και διατήρηση των εθίμων.
Στο περιθώριο της εκδήλωσης, ο Γιώργος Παπαγεωργόπουλος δεν χάλασε χατίρι: φωτογραφήθηκε με θαυμάστριες του σταθμού.Ανάμεσα σε κάρβουνα και μικρόφωνα, ο Γ. Π. βρήκε χρόνο για μια αναμνηστική φωτογραφία με την Ελένη Χολέβα και τη Ρούλα Βαλκανιώτη -Αργυρούση , γιατί Τσικνοπέμπτη χωρίς στιγμιότυπα δεν γίνεται!
Γιατί τελικά, η Τσικνοπέμπτη δεν είναι μόνο τα κάρβουνα και τα σουβλάκια. Είναι η παρέα, η φωνή που σε καλημερίζει από το μικρόφωνο, η μυρωδιά που σε φέρνει πιο κοντά στον διπλανό σου. Και στην πλατεία Κιτριλάκη, έστω και για λίγες ώρες, όλα αυτά βρήκαν τον τρόπο να συνυπάρξουν.
