Τρία χρόνια μετά τον Daniel… σαν σήμερα
Τρία χρόνια πέρασαν από εκείνες τις ημέρες που η Θεσσαλία έμοιαζε να μην αναγνωρίζει τον εαυτό της. Ο Daniel ήρθε σαν μια πρωτόγνωρη καταιγίδα και άφησε πίσω του εικόνες που δύσκολα σβήνουν από τη μνήμη. Νερά παντού, ποτάμια που φούσκωσαν και ξεχείλισαν, δρόμοι που έγιναν ποτάμια, σπίτια και επιχειρήσεις που πλημμύρισαν, χωριά που αποκλείστηκαν. Στα Τρίκαλα και σε ολόκληρη τη Θεσσαλία, εκείνες τις ημέρες ζήσαμε στιγμές αγωνίας, φόβου αλλά και αλληλεγγύης.
Ζήσαμε ανθρώπους να προσπαθούν να σώσουν τις περιουσίες τους. Οικογένειες να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους. Επιχειρηματίες να βλέπουν μέσα σε λίγες ώρες κόπους μιας ολόκληρης ζωής να καταστρέφονται. Ζήσαμε δρόμους κλειστούς, γέφυρες να δοκιμάζονται, χωριά να μένουν αποκομμένα και τον φόβο να γίνεται καθημερινότητα. Αλλά ζήσαμε και κάτι άλλο.
Την ανθρωπιά…
Ανθρώπους που άνοιξαν τα σπίτια τους. Εθελοντές που μπήκαν στη μάχη από την πρώτη στιγμή. Μηχανήματα και συνεργεία που δούλευαν ασταμάτητα. Νέους ανθρώπους που έτρεξαν να βοηθήσουν συνανθρώπους τους χωρίς να περιμένουν τίποτα.
Στα Τρίκαλα, η εικόνα της πόλης και της περιοχής εκείνες τις ημέρες χαράχθηκε βαθιά στη συλλογική μας μνήμη. Τρία χρόνια μετά, πολλά άλλαξαν. Άλλα έργα προχώρησαν, άλλα ξεκίνησαν, ενώ οι πληγές σε αρκετές περιοχές παραμένουν ακόμη ορατές.Γιατί ο Daniel δεν ήταν απλώς μια μεγάλη κακοκαιρία.
Ήταν μια υπενθύμιση του πόσο ευάλωτοι μπορούμε να γίνουμε απέναντι στη δύναμη της φύσης. Και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση ότι η πρόληψη, η προστασία και η ανθεκτικότητα των πόλεων και των χωριών μας δεν μπορούν να περιμένουν την επόμενη μεγάλη δοκιμασία.
Σαν σήμερα, τρία χρόνια μετά, θυμόμαστε…
Θυμόμαστε τις δύσκολες ώρες, τις εικόνες της καταστροφής, την αγωνία, τους ανθρώπους που χάθηκαν, τις περιουσίες που καταστράφηκαν. Αλλά θυμόμαστε και εκείνους που στάθηκαν όρθιοι. Γιατί ο χρόνος μπορεί να περνά.
Η μνήμη όμως δεν πρέπει να σβήνει.
Ο Daniel ανήκει πλέον στην ιστορία της Θεσσαλίας. Και η ιστορία αυτή μάς θυμίζει πως κάθε φορά που η φύση δοκιμάζει τον τόπο μας, η απάντηση πρέπει να είναι μία:
περισσότερη πρόληψη, περισσότερη προστασία, περισσότερη αλληλεγγύη.
Trikalaidees team
