Μετά το πορτοκαλί χρώμα, οι περισσότερες συλλογές της Miuccia Prada περιλαμβάνουν ρούχα ή αξεσουάρ σε αυτήν την έντονη απόχρωση. Μια απόχρωση πιο κιτρινοπράσινη, πιο όξινη, πιο αφοπλιστική, πιο ανατρεπτική, όπως άλλωστε είναι και η ίδια, που εδώ και δεκαετίες αψηφά τους κανόνες της μόδας.

Από τότε που ανέλαβε τον ιστορικό ιταλικό οίκο στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η Miuccia δεν προσπάθησε να ακολουθήσει την έννοια της «κλασικής κομψότητας». Αντίθετα, έχτισε ολόκληρη τη φιλοσοφία της πάνω στην πρόκληση, την ειρωνεία και την ανατροπή των καθιερωμένων αντιλήψεων γύρω από τη γυναικεία εμφάνιση. Η αισθητική της συχνά ισορροπεί ανάμεσα στο παράξενο, ανεπιτήδευτο και το πολυτελές, κάτι που εκφράζει ακριβώς και το διάσημο πράσινό της.

Σε αντίθεση με τις πιο ήσυχες τονικότητες που χρησιμοποιεί ο οίκος, το «πράσινο Prada» είναι πιο επιθετικό και πιο αιχμηρό οπτικά. Πρόκειται για ένα χρώμα με έντονη κίτρινη βάση, υψηλή φωτεινότητα και σχεδόν τεχνητή όψη, που γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό όταν αποδίδεται σε σατέν ύφασμα, vinyl ή σε λουστρίνι υλικό.

Η απόχρωση αυτή βαφτίστηκε «πράσινο εσπεριδοειδών» στη διάσημη στήλη Some Clothes of One’s Own της fashion editor Ingrid Sischy στο The New Yorker το 1994. Στις ετικέτες της Prada περιγράφεται μερικές φορές ως Felce («φτέρη» στα ιταλικά), και ίσως αυτή η παράξενη φύση του μοιάζει να εξυπηρετεί ακριβώς τον ανατρεπτικό του σκοπό.