Και στα Τρίκαλα, πότε θα γίνει η… τελευταία κλήση;

Μια είδηση από τη μακρινή Φινλανδία έβαλε πολλούς σε σκέψεις. Έγινε, λέει, η τελευταία κλήση από σταθερό τηλέφωνο. Τόσο απλά. Κι εμείς εδώ αναρωτιόμαστε: άραγε υπάρχει ακόμη κανείς που σηκώνει το σταθερό ή το έχουμε κρατήσει μόνο για να παίρνουν οι εταιρείες προσφορές και οι… εισπρακτικές;

Advertisement

Θυμάστε τότε που το τηλέφωνο χτυπούσε και όλο το σπίτι πεταγόταν όρθιο; «Εσένα ζητάνε!» φώναζε η μάνα από την κουζίνα και μέχρι να φτάσεις στο ακουστικό είχαν ήδη μάθει όλοι ποιος τηλεφώνησε. Σήμερα, αντί για κουβέντα, ανταλλάσσουμε ένα emoji, δύο «οκ» και τρία μπλε τικ. Πρόοδος ή απλώς οικονομία στις λέξεις;

Και μια απορία ακόμη: αν καταργηθούν εντελώς τα σταθερά, ποιος θα θυμίζει στους νεότερους τι σημαίνει να περιμένεις στην ουρά για να μιλήσεις, να ξεμπερδεύεις το σπιράλ καλώδιο ή να φωνάζει ο πατέρας «κλείσε, είναι υπεραστικό!»; Τελικά, μήπως δεν χάνονται μόνο οι συσκευές, αλλά και λίγη από την ανθρώπινη επικοινωνία που κάποτε θεωρούσαμε αυτονόητη;