Ένας αυτοκινητόδρομος δύο λωρίδων που θυμήθηκε ξαφνικά να λειτουργεί με… μία
Μήπως τελικά στην Ελλάδα έχουμε ανακαλύψει το νέο μοντέλο αυτοκινητόδρομου; Δύο λωρίδες στην κατασκευή, δύο λωρίδες στα εγκαίνια, δύο λωρίδες στους χάρτες και… μία στην πράξη!
Η «Νέα Εγνατία Οδός» έχει καταφέρει το τελευταίο διάστημα να μετατρέψει ένα από τα σημαντικότερα οδικά δίκτυα της χώρας σε μια διαδρομή υπομονής. Για μήνες, σε μεγάλα τμήματα, ιδιαίτερα στην περιοχή της Πίνδου, η μία λωρίδα παραμένει κλειστή, ενώ σε σημεία η κυκλοφορία γίνεται για μεγάλα συνεχόμενα χιλιόμετρα από μία και μοναδική λωρίδα.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικά… ελληνικό ερώτημα: αφού η λωρίδα είναι κλειστή, πού ακριβώς γίνεται το έργο;
Γιατί ο οδηγός βλέπει κορίνες, εμπόδια και αποκλεισμούς, βλέπει την κίνηση να σέρνεται πίσω από το πιο αργό φορτηγό, αλλά δεν βλέπει αντίστοιχα εργοτάξια να δικαιολογούν την πολύμηνη ταλαιπωρία. Μήπως το έργο βρίσκεται σε κάποια άλλη διάσταση; Μήπως οι εργασίες γίνονται με τηλεπάθεια; Ή μήπως απλώς περιμένουμε να αποφασιστεί τι ακριβώς πρέπει να γίνει;
Και το ακόμη πιο οξύμωρο; Η Εγνατία είναι αυτοκινητόδρομος που αποτελεί βασική οδική αρτηρία για τη Βόρεια Ελλάδα, αλλά ο οδηγός καλείται να κινηθεί για μεγάλες αποστάσεις σε μία λωρίδα, χωρίς ΛΕΑ σε αρκετά σημεία και με ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης σε περίπτωση βλάβης.
Κι εδώ γεννάται ένα ακόμη ερώτημα: ποιος αποφασίζει ότι αυτή είναι ασφαλής και ομαλή κυκλοφορία;
Ο οδηγός πληρώνει διόδια, περιμένει να ταξιδέψει σε έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο και τελικά βρίσκεται να κάνει υπομονή σαν να περιμένει έργο σε επαρχιακό δρόμο.
Και φυσικά υπάρχει και το μεγάλο ερώτημα του χρόνου. Πότε τελειώνει όλο αυτό; Πόσους μήνες ακόμη; Πέντε χρόνια; Δέκα; Ή μέχρι να ξεχάσουμε πώς ήταν η Εγνατία όταν είχε… δύο λωρίδες;
Γιατί η «Νέα Εγνατία» μπορεί να είναι νέα ως όνομα, αλλά για τον οδηγό το ερώτημα παραμένει παλιό και απλό: Πότε επιτέλους θα ανοίξει ο δρόμος;
TRK
