Θανάσης Ευαγγελόπουλος: Η σιωπηλή κατάρρευση της Κούβας και η αδικία
Η εικόνα της σημερινής Κούβας ανοίγει έναν ευρύτερο προβληματισμό για την ανθρώπινη αντοχή, την πολιτική αδιαφορία και τα όρια του σύγχρονου πολιτισμού. Μέσα από την καθημερινή εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού αναδεικνύεται ένα βαθύτερο ερώτημα: πόσο εύκολα ο κόσμος συνηθίζει την αδικία, όταν αυτή συντελείται αργά, σιωπηλά και «ανεπαίσθητα» μπροστά στα μάτια όλων;
Θανάσης Ευαγγελόπουλος: Ανεπαίσθητος…
Δεν είναι μια εύχρηστη λέξη στα γραφόμενα, περιγράφει όμως την σύγχρονη αναισθησία στα γεγονότα και στην πλήρη κατάρρευση του ανθρώπινου πολιτισμού.
Μεταφέρω από το επισυναπτόμενο άρθρο:
«Κάποιοι λένε ότι η Κούβα θα αντέξει, αλλά το θέμα είναι ότι υπάρχει κάτι πιο τραγικό από τον ίδιο τον πόλεμο, που είναι η σταδιακή κατάρρευση του τελευταίου κομμουνιστικού οχυρού στον κόσμο με έναν τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο σε όλο τον πλανήτη».
Δεν είναι το θέμα του προβληματισμού αν είναι το τελευταίο κομμουνιστικό οχυρό-που δεν είναι- αλλά το ότι ένας λαός που επέλεξε αυτό που επέλεξε, κακώς ή κακώς- οδηγείται από έναν εκ των ισχυρών του πλανήτη στην εξαθλίωση, «ανεπαισθήτως» χωρίς αυτό το θέατρο που λέγεται ΟΗΕ, χωρίς η μαμά Ρωσία, χωρίς το άλλο ισχυρό οχυρό του κομμουνισμού-μην μου πείτε ότι δεν έχει ισχυρή κεντρική κομμουνιστική διακυβέρνηση γιατί θα κάνετε λάθος-η Κίνα να ενδιαφέρονται.
«Ανεπαισθήτως» δηλαδή.
Αλήθεια, τι «σκληρή που είναι η ζωή»;
Πρέπει όμως να απαντηθεί ένα επουράνιο ερώτημα:
«Αφού υπάρχει θεός, δεν πρέπει τουλάχιστον να είναι δίκαιη;»
Γι΄αυτό, μετά την εποχή της δημιουργίας του ανθρώπινου πολιτισμού στη αρχαία Ελλάδα, μετά την δεύτερη περίοδο πολιτισμικής δράσης , την αναγέννηση, μετά την ειρηνική και δημιουργική «παρένθεση» μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, θα έρθει στην τέταρτη περίοδο του ανθρώπινου πολιτισμού, η δικαιοσύνη, η «νέμεσις και η τίσις» η τιμωρία δηλαδή.
Ο Θανάσης Ευαγγελόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας και πρώην Αντιδήμαρχος Δήμου Τρικκαίων
