Μέχρι πού μπορεί να φτάσει το θράσος;
Δεν έφταναν τα ασταμάτητα τηλεφωνήματα από εταιρείες ενέργειας κάθε ώρα της ημέρας, τώρα πέρασαν και στο… επόμενο στάδιο; Χτυπούν κουδούνια, και αν δεν τους ανοίξει κανείς, αρχίζουν να χτυπούν με επιμονή και τις πόρτες των διαμερισμάτων. Αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι έτσι θα κερδίσει έναν πελάτη;
Πρόκειται για ζήλο ή για καθαρό θράσος; Και από πότε η άρνηση ενός ενοίκου να ανοίξει την πόρτα σημαίνει ότι πρέπει να δεχθεί δεύτερη και τρίτη… επίθεση με χτυπήματα; Δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι εποχές των πωλήσεων από πόρτα σε πόρτα ανήκουν στο παρελθόν;
Ο κόσμος σήμερα είναι πολύ πιο επιφυλακτικός. Με τόσα περιστατικά εξαπάτησης και κλοπών, ποιος ανοίγει εύκολα σε έναν άγνωστο που εμφανίζεται στην είσοδο μιας πολυκατοικίας; Και γιατί να αισθάνεται υποχρεωμένος να το κάνει;
Μήπως, τελικά, κάποιες εταιρείες θα πρέπει να επανεξετάσουν τις μεθόδους προώθησης των υπηρεσιών τους; Γιατί η επιμονή, όταν ξεπερνά τα όρια της ευγένειας, παύει να είναι επαγγελματισμός και μετατρέπεται σε ενόχληση. Και τότε το μόνο που πετυχαίνει είναι να κλείνει οριστικά την… πόρτα στον υποψήφιο πελάτη.
τρκ
