Advertisement

Στις 5 Μαΐου του 1986 το νέφος έφτασε και στην Ελλάδα, προκαλώντας τρομακτική αναστάτωση και ακραίες αντιδράσεις. Δημοσιεύματα, αλλά και τοποθετήσεις κρατικών φορέων, «πυροδότησαν» μεγάλη ανησυχία για την ασφάλεια των τροφίμων, κυρίως των γαλακτοκομικών προϊόντων, αλλά και των φρούτων και λαχανικών. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, από τον Μάιο του 1986 και μέχρι τον Μάιο του επόμενου έτους, στην Ελλάδα καταγράφηκαν πάνω από 1.500, έως και 2.500, εκτρώσεις, υπό τον φόβο τερατογενέσεων, λόγω ακτινοβολίας.

Ποια είναι, ωστόσο, τα πραγματικά αίτια της καταστροφής του Τσέρνομπιλ; Ποιος ο αληθινός αντίκτυπος και οι συνέπειες του ραδιενεργού νέφους στην ελληνική επικράτεια και τον πληθυσμό; Μπορεί να επιστρέψει ξανά αυτός ο «εφιάλτης» με ένα νέο, αντίστοιχης ή μεγαλύτερης κλίμακας πυρηνικό ατύχημα στο άμεσο μέλλον;

«Δεν δώσαμε στην αρχή σημασία, όμως οι μετρήσεις μάς διέψευσαν»

Λίγες δεκάδες μέτρα από την πολύβουη Κατεχάκη, στη γνωστή έκταση ανάμεσα στις περιοχές του Παπάγου και του Ζωγράφου, και συγκεκριμένα στο κτίριο Κ, βρίσκεται το Εργαστήριο Πυρηνικής Τεχνολογίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Σε αυτό το κτίριο φυλάσσονται μέχρι σήμερα, ως ντόπιοι, σιωπηλοί μάρτυρες του Τσέρνομπιλ, 1.500 δείγματα που συλλέχθηκαν από εδάφη της Ελλάδας από το 1986 έως το 1987 και 1.000 ακόμα που συλλέχθηκαν από το 1987 έως το 2007, τα οποία επιβεβαίωσαν ότι το νέφος έφτασε στην Ελλάδα.

«Σαν πολίτες εκείνη την εποχή δεν δώσαμε στην αρχή κάποια σημασία. Διότι εγώ ως φοιτητής είχα μία τριβή με το αντικείμενο και θεωρήσαμε, όπως θεώρησαν και αρκετοί επιστήμονες, ότι δεν θα συμβεί κάτι που θα φτάσει στην Ελλάδα, ότι δεν θα γίνει αντιληπτό μάλλον στη χώρα μας το ατύχημα. Δηλαδή ότι δεν θα έχει κάποια οποιαδήποτε συνέπεια στη χώρα μας, δεν θα είναι μετρήσιμο δηλαδή. Αλλά τα πράγματα μας διέψευσαν και μας διέψευσαν και μέσα στο ίδιο το εργαστήριο, γιατί εκεί πέρα που το εργαστήριο μετρούσε μία καθημερινότητα που έδειχνε τρία, ξαφνικά βρέθηκε η καθημερινότητα να δείχνει 33» λέει στο Orange Press Agency ο Νικόλαος Πετρόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής – Διευθυντής του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας, που υπάγεται στη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών.

Οι πρώτες μετρήσεις έδειξαν ότι συμβαίνει κάτι πιο σοβαρό. «Μας έδωσαν ένα σύνθημα ότι κάτι παραπάνω από ό,τι υποπτευόμαστε συμβαίνει και ότι τα κατάλοιπα του ατυχήματος έχουν έρθει και στην Ελλάδα. Για να το ξεκαθαρίσουμε, εμείς το ξέραμε πάρα πολύ καλά από τότε, ότι ήρθαν μεν τα κατάλοιπα του ατυχήματος, όμως δεν έφτασαν σε ποσότητες οι οποίες είναι επικίνδυνες. Γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί αστικοί μύθοι που μας λένε ότι τα κατάλοιπα του ατυχήματος του Τσέρνομπιλ που φτάσανε στην Ελλάδα ήταν βλαβερά, τρομερά, φοβερά, κάνανε καρκίνους και τα λοιπά. Αυτά, θα μου επιτρέψετε, δεν ισχύουν» προσθέτει.

Τι συνέβη τελικά στο Τσέρνομπιλ

Το ατύχημα στο Τσέρνομπιλ έχει απασχολήσει, όσο λίγα γεγονότα, την επιστημονική κοινότητα, τα μέσα ενημέρωσης, αλλά και τον κόσμο της μυθοπλασίας, καθώς έχουν γυριστεί πολλές σειρές και ταινίες για τα συμβάντα του Απρίλη του ‘86. Στο ερώτημα αν επρόκειτο για ανθρώπινο λάθος ή και για κάποια δυσλειτουργία του αντιδραστήρα ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του ΕΜΠ δεν αφήνει πολλά περιθώρια:

«Το ατύχημα στο Τσέρνομπιλ είναι σίγουρα ένα ανθρώπινο λάθος. Δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία του αντιδραστήρα ήταν η τέλεια τεχνολογία. Ο αντιδραστήρας αυτός δέχεται πολλή κριτική για την τεχνολογία του. Όμως, παρόλο που αυτός ο αντιδραστήρας είχε ορισμένα μειονεκτήματα, οι τότε Σοβιετικοί επιστήμονες τα γνωρίζανε και αν τον λειτουργούσες αυτόν τον αντιδραστήρα σωστά και χωρίς να παραβιάζεις ορισμένους κανόνες, οι οποίοι ήταν ξεκάθαροι, θα συνέχιζαν να λειτουργούν.

Όπως συνεχίζουν να λειτουργούν τέτοιοι αντιδραστήρες. Υπάρχουν ακόμα 9 ή 10 στον κόσμο που συνεχίζουν να λειτουργούν με αυτή την τεχνολογία, βελτιωμένη βέβαια, χωρίς πρόβλημα. Επομένως θα μπορούσε να μην συζητούσαμε καθόλου σήμερα για αυτό το ατύχημα, απλώς θα συνέχιζε τη ζωή του ο αντιδραστήρας και κάποια στιγμή θα έκλεινε όπως ήταν προγραμματισμένο να κλείσει»

Η αλυσίδα, ωστόσο, των γεγονότων που οδήγησε στο ατύχημα ήταν πιο σύνθετη. «Για να φτάσουμε σε ένα οποιοδήποτε ατύχημα τέτοιας κλίμακας, πρέπει να συντρέχουν πάρα πολλοί λόγοι. Και φτάσανε λοιπόν να συντρέξουν πάρα πολλοί λόγοι γιατί αγνοήσαμε τα προηγούμενα σημάδια που μας λένε ότι αυτά που πάμε να κάνουμε ήταν σε εκείνη την περίπτωση λάθος. Επομένως, μία, δύο, τρεις, πέντε, δέκα, το σύστημα τιμωρεί. Όπως θα τιμωρούσε σε οποιοδήποτε το τεχνολογικό μας αντικείμενο» τονίζει ο καθηγητής, φέρνοντας ως παράδειγμα τις πτήσεις:

«Δεν μπορεί να κάνεις ό,τι θέλεις σε μια πτήση. Ακόμα και με ένα παλιό αεροπλάνο, ή με ένα αεροπλάνο το οποίο δεν δουλεύει καλά, θα απογειωθεί, θα προσγειωθεί, αρκεί να είναι μέσα στα όρια ασφαλείας. Ο αντιδραστήρας αυτός ήταν μέσα στα όρια ασφαλείας. Το πρόβλημα μας είναι το πώς τον λειτουργείς»

Χαρτογραφώντας τη ραδιενέργεια: Καρδίτσα, Νάουσα και Αθήνα – Τι σημαίνουν οι «κόκκινες» περιοχές

Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, η ακαδημαϊκή κοινότητα, παρά τα λιγοστά της μέσα, ανέλαβε δράση για να δώσει απαντήσεις. Ο τότε καθηγητής του ΕΜΠ, κ. Σιμόπουλος, ξεκίνησε μια τιτάνια προσπάθεια χαρτογράφησης της χώρας.

«Στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής ελευθερίας, ο τότε καθηγητής μας, που δυστυχώς δεν είναι μαζί μας σήμερα, ο κ. Σιμόπουλος, ξεκίνησε να κάνει μια έρευνα να βρει σε ποιες περιοχές της Ελλάδος έχει πέσει υλικό από το Τσέρνομπιλ. Πήγε σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και μέτρησε δείγματα εδάφους. Πήρε 1.500 δείγματα, τα οποία έφτασαν στο εργαστήριο. Από τον Σεπτέμβριο του 1986 εμείς είχαμε την αποτύπωση της χώρας» προσθέτει ο καθηγητής.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας σχεδόν το 1% της Ελλάδας, 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ρυπάνθηκαν από τη ραδιενέργεια του Τσέρνομπιλ. Η… λεζάντα ακούγεται τρομακτική, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Δείχνοντας τον χάρτη των μετρήσεων, ο κ. Πετρόπουλος εξηγεί: «Βλέπετε εδώ στην περιοχή των Αθηνών, όπου δημιουργήθηκε ο μεγαλύτερος πανικός, είναι το κίτρινο χρώμα, δηλαδή πολύ χαμηλό. Υπάρχουν οι περιοχές της Καρδίτσας και της Νάουσας, οι οποίες είναι κόκκινες. Κόκκινες δεν σημαίνει επικίνδυνος, σημαίνει ‘περισσότερο’. Λοιπόν, και σήμερα αν πάμε σε αυτές τις περιοχές, αλλά και στην Αθήνα αν πάμε, θα βρούμε ίχνη».