Τρίκαλα
Ασπροπόταμος: Οδοιπορικό στην εγκατάλειψη – Όταν οι λάθος πινακίδες και οι χωματόδρομοι διώχνουν τους τουρίστες

Στον Ασπροπόταμο, εκεί που η Πίνδος ανασαίνει και το ελατόδασος γίνεται ένα με τον ουρανό, η φύση παραμένει παρθένα, αλλά η καθημερινότητα των ανθρώπων παραμένει «λαβωμένη». Χρόνια μετά τον «Daniel», οι πληγές στο σώμα του οδικού δικτύου είναι ακόμα ανοιχτές, θυμίζοντας σε όλους εκείνη τη μαύρη μέρα που ο τόπος κόπηκε στα δύο. Σήμερα, όλο το χωριό και η περιοχή ολόκληρη κρέμονται από τα χέρια της ΤΕΡΝΑ, περιμένοντας πότε θα πιάσει για τα καλά δουλειά η εργολαβία για να στρώσει ξανά ο δρόμος και να φύγει η ταλαιπωρία.
Μέχρι τώρα, το παλεύει η Περιφέρεια όσο μπορεί, αλλά το αποτέλεσμα είναι μια διαρκής μάχη με το χώμα. Με το που σκάει ο χειμώνας και αρχίζουν οι κακοκαιρίες, ο δρόμος γίνεται ένα «βάσανο» που θέλει συνέχεια μαστόρεμα για να μείνει ανοιχτός.
Κι ενώ η κατάσταση είναι ήδη δύσκολη, έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα: μια πινακίδα στις παρυφές της Μόραβας, λίγο πριν την Κιάτρα Μπρόαστα, που σου κόβει την καρδιά στα δύο. «Δρόμος κλειστός», σου λέει κατάμουτρα, κι ας είναι ο δρόμος ανοιχτός και προσβάσιμος για την Κρανιά, το Στεφάνι και τα Δολιανά.
Κι ενώ η κατάσταση είναι ήδη δύσκολη, έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα: μια πινακίδα στις παρυφές της Μόραβας, λίγο πριν την Κιάτρα Μπρόαστα, που σου κόβει την καρδιά στα δύο. «Δρόμος κλειστός», σου λέει κατάμουτρα, κι ας είναι ο δρόμος ανοιχτός και προσβάσιμος για την Κρανιά, το Στεφάνι και τα Δολιανά.Αυτή η άστοχη ταμπέλα έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος των επισκεπτών. Οι κάτοικοι φωνάζουν, οι επαγγελματίες βλέπουν το βιος τους να χάνεται και οι περαστικοί που εμπιστεύονται το GPS τα χάνουν. Τις προάλλες, τέσσερις Γάλλοι μηχανόβιοι έφτασαν μέχρι το la cornu, είδαν την πινακίδα, αοφάσισαν να περάσουν ,τρόμαξαν και έκαναν μεταβολή. Πού να φανταστούν οι άνθρωποι ότι για να φτάσεις στον προορισμό σου πρέπει να μαντέψεις αν η ταμπέλα λέει αλήθεια ή ψέματα;
Είναι κρίμα κι άδικο για έναν τέτοιο τόπο. Δεν ζητάμε θαύματα, αλλά τα αυτονόητα: να μπουν πινακίδες στο Μουργκάνι και στη Διάβα, γραμμένες σε δυο-τρεις γλώσσες, για να ξέρει ο ξένος πού πάει και να μην παιδεύεται άδικα. Το καλό είναι πως φέτος ο δρόμος προς το Στεφάνι είναι σε καλύτερο χάλι από πέρυσι, αλλά η κωλυσιεργία καλά κρατεί. Οι εργολάβοι φάνηκαν εδώ και μια βδομάδα, αλλά το υπόλοιπο κομμάτι περιμένει ακόμα για να ενωθεί ο κόσμος. Ας ελπίσουμε να βάλουν μπρος γρήγορα, γιατί ο Ασπροπόταμος δεν αντέχει άλλη εγκατάλειψη.
