Δευτέρα του Πάσχα με άρωμα ’80: όταν οι παλιοί δεν ξεχνούν τη μπάλα… και το δείχνουν ξανά στο χορτάρι
Με φόντο το γήπεδο της Αγίας Μονής και σε κλίμα συγκίνησης αλλά και χαλαρής διάθεσης, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας του Πάσχα το φιλικό τουρνουά ανάμεσα στον Άρη Αγίας Μονής και τους βετεράνους. Μια διοργάνωση που δεν είχε μόνο ποδοσφαιρικό ενδιαφέρον, αλλά και έντονο συναισθηματικό φορτίο, καθώς ήταν αφιερωμένη στη μνήμη των Χρήστου Πέτρου και Βησσάρη Παζαΐτη, δύο ανθρώπων που άφησαν το αποτύπωμά τους στην ομάδα, ο καθένας από το δικό του πόστο.
Στο καθαρά… παραπολιτικό κομμάτι τώρα, εκεί όπου συνήθως γράφονται οι πιο ωραίες ιστορίες, ο φακός «έπιασε» δύο παλιούς γνώριμους των γηπέδων της δεκαετίας του ’80: τον Θόδωρα Σπανό και τον Γιάννη Παζαΐτη. Δύο αυθεντικές «μπαλοφατσες», από εκείνες που δεν χρειάζονται συστάσεις στα τοπικά ποδοσφαιρικά στέκια.
Μάλιστα, ο Σπανός έκλεψε για λίγο την παράσταση, όταν μετά από εύστοχη εκτέλεση πέναλτι .το δικό του γκολ φυσικά, πανηγύρισε με την ψυχή του, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που «όργωνε» τα γήπεδα. Και κάπου εκεί, όσοι ήταν γύρω χαμογέλασαν με νόημα.
Γιατί μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει και τα κιλά να… κάνουν αισθητή την παρουσία τους, όμως η μπάλα όπως λένε και οι ίδιοι δεν ξεχνιέται. Ούτε το ποδοσφαιρικό ένστικτο, ούτε εκείνη η έμφυτη ικανότητα να βρίσκονται στη σωστή θέση την κατάλληλη στιγμή.
Άλλωστε, τόσο ο Σπανός όσο και ο Παζαΐτης υπήρξαν ποδοσφαιριστές με ουσία: μυαλό, νεύρο και παρουσία σε νευραλγικές θέσεις, δίνοντας λύσεις και «ανάσες» στις ομάδες τους και κυρίως, στους προπονητές τους. Από εκείνους που μπορεί να μην έκαναν πάντα τον θόρυβο, αλλά ήξερες ότι θα κάνουν τη δουλειά.
Και τελικά, ίσως αυτό να ήταν και το πιο όμορφο στιγμιότυπο της ημέρας: όχι απλώς τα γκολ ή τα αποτελέσματα, αλλά η επιστροφή ανθρώπων που κουβαλούν ιστορία, μνήμες και μια αγάπη για το ποδόσφαιρο που δεν… παλιώνει ποτέ.
cz
