Όταν ο φούρναρης προπονούσε και ο υδραυλικός ήταν πρόεδρος: Η παιδική ομάδα του Μπάτζιο

Όταν ο Ρομπέρτο Μπάτζιο ήταν ακόμα μικρός και τρέχει με τη μπάλα στα χωμάτινα γήπεδα του Καλντόνο, οι ρόλοι ήταν… λίγο διαφορετικοί. Ο προπονητής του δεν είχε φτιαγμένα κολεγιακά πτυχία ούτε χρυσές ταυτότητες: ήταν ο Zenere, ο φούρναρης της γειτονιάς, που από το πρωί μέχρι το βράδυ ζύμωνε ψωμί και το απόγευμα φρόντιζε τα σουτ των παιδιών.

Κι αν νομίζεις ότι η ομάδα ήταν “επίσημη”, κοίτα καλύτερα: ο πρόεδρος ήταν ο υδραυλικός του χωριού, που ήξερε πώς να φτιάχνει σωλήνες και, παράλληλα, να κρατάει την ομάδα σε τάξη. Ο Μπάτζιο θυμάται την παιδική του ηλικία σαν ένα καλειδοσκόπιο γειτονιάς: ποδοσφαιρικά παιχνίδια ανάμεσα σε μπουκάλια νερού, ψωμί που μοσχομύριζε και παιδικά όνειρα που ξεκινούσαν από ένα μικρό χωριό και έφταναν μέχρι τα μεγάλα γήπεδα του κόσμου.

Η ιστορία αυτή, μικρή αλλά γεμάτη γλύκα, αποκαλύπτει πόσο απλές φιγούρες μπορούν να αφήσουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη ζωή ενός μέλλοντος θρύλου. Ήταν οι άνθρωποι της γειτονιάς που, χωρίς να το ξέρουν, έφτιαχναν ποδοσφαιριστές, όχι μόνο με τεχνική αλλά και με καρδιά.