Μικρόψυχροι άνθρωποι…από τον φαρμακοποιό Νίκο Μαργαρίτη

O φαρμακοποιός Νίκος Μαργαρίτης δημοσιοποιεί για πρώτη φορά σκέψεις,  παιδικές αναμνήσεις και τον τρόπο που μυρίζει και νιώθει πράγματα ανθρώπους και καταστάσεις. Τις σκέψεις αυτές θα εκδώσει στο πρώτο του βιβλίο, πάρτε μια γεύση από το πρώτο αφήγημα με τίτλο Μικρόψυχροι άνθρωποι :

“Καλοκαίρι φοράω γούνες . Χειμώνες και ειδικά τις βαρυχειμωνιές ,κυκλοφορώ γυμνός όπως γεννήθηκα . Δεν ντρέπομαι . Στις κηδειες αόρατος ,ξαπλώνω δίπλα στον νεκρό . Το δάκρυ μου ειναι παγωμένο . Η καρδιά μου δεν χτυπάει . Ζω δίπλα στον νεκρό, με σταματημένη καρδιά και παγωμένα δάκρυα, όπως οι σταλαχτίτες . Ακούω κραυγές σπαρακτικές ,ουρλιαχτά για λίγα λεπτά, μετά σιωπή . Ολοι είτε από συνήθεια είτε από άτυπα πρωτόκολλα ειναι σοβαροί ,στεναχωρημένοι ,πίνουν σε ένα καφενείο καφέ πικρό , κονιακ ,τρώνε γίγαντες , ελιές . Συλλυπούνται και συνάμα κουτσομπολεύουν . Τώρα τα δάκρυα μου ξεπαγώνουν και γίνονται ρυάκια πλημμυρισμένα . Τρέχουν όχι για τον νεκρό αλλά για τους ζωντανούς . Τους νεκρούς συναισθηματικά ζωντανούς. Με το ζόρι και χωρίς συναίσθημα κάνουν μια κηδεία να φαίνεται φθηνή παράσταση , με ξεπεσμένους κακότεχνους ηθοποιούς .Δεν τιμούν τον νεκρό αλλά ικανοποιούν ο καθένας τα φθηνά του θέλω . Τα μάτια δεν σταματάνε να τρέχουν και οι ζωντανοί δεν αλλάζουν . Καλο ταξίδι στους νεκρούς . Να αναπαύονται με μια δίκαιη ,έντιμη αντιμετωπίση , στην καινούργια τους ζωή στις καινούργιες τους συνήθειες .”