Η… ακριβή αλήθεια των ρεπορτάζ: Όταν το «ακριβό τραπέζι» γίνεται είδηση για τηλεθέαση

Σήμερα, Καθαρά Δευτέρα, ο γράφων ,.εξηντάχρονος και με μνήμη που κάποιες φορές ξεχνά μέρες και σαρακοστή . παρατηρώ με χιούμορ πώς τα ΜΜΕ καταπιάνονται με την «ακρίβεια» των εδεσμάτων, προσπαθώντας να δημιουργήσουν εντυπώσεις για λογαριασμό της επισκεψιμότητας και της τηλεθέασης.

Και λέω εγώ: ποιος νοιάζεται πραγματικά αν η λαγάνα ή ο χαλβάς κοστίζει «πολύ» ή «λίγο»; Αυτοί που μπορούν να κάνουν υπερβάσεις και να γεμίσουν το γιορτινό τραπέζι τους, το απολαμβάνουν χωρίς να μετρούν κάθε ευρώ. Οι υπόλοιποι παίρνουν αυτά που φτάνουν στα χέρια τους .λίγη λαγάνα, ελιές, ίσως κανένα ντολμά . και χαίρονται το έθιμο όπως τους αρμόζει.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα σαρακοστιανά εδέσματα δεν είναι βασική ανάγκη, αλλά ευκαιρία για γλέντι και καλή διάθεση. Το «ακριβό τραπέζι» που επαναλαμβάνεται σε ρεπορτάζ σαν πανευρωπαϊκό σοκ είναι μια υπερβολή που μοιάζει να φτιάχτηκε για να γεμίσουν οι οθόνες με νούμερα και likes. Ναι, κάποια πράγματα ίσως κοστίζουν περισσότερο από παλιά, σε σύγκριση με δεκαετίες πριν . αλλά η ουσία παραμένει: καλό φαγητό, χαμόγελα και παρέα, αυτό μετράει.

Και με λίγη αυτοσαρκαστική διάθεση, η «ακρίβεια» γίνεται μια ακόμα ευκαιρία να γελάσουμε μαζί της, αντί να αφήνουμε τα ρεπορτάζ να μας πείθουν πως η Σαρακοστή ξεκινά και τελειώνει με τιμές στο ράφι. Στο τέλος, όλοι τρώμε αυτά που μπορούμε, όλοι γελάμε, και όλα τα υπόλοιπα είναι… τηλεοπτικά νούμερα.

cz