Τα μεγάλα έργα της επόμενης τριετίας.

Tο power game με φόντο τα μεγάλα έργα υποδομών της επόμενης τριετίας βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ των ισχυρών παικτών της κατασκευαστικής αγοράς. Ένας «πόλεμος με πολλές μάχες», όπως τον χαρακτηρίζουν παράγοντες του κλάδου, που ανάλογα με την έκβασή του μπορεί να αποδειχθεί… game changer όσον αφορά το γενικότερο status και το εκτόπισμα των μεγάλων ομίλων.

Tα big projects που συνθέτουν το «χάρτη» των διεκδικήσεων φτάνουν σε προϋπολογισμό τα 9,5 δισ. ευρώ και ανάλογα με το μοίρασμα της «πίτας» θα εξαρτηθούν πολλά αφενός για τη μελλοντική θέση των σημερινών πρωταγωνιστών, αφετέρου για την προοπτική ισχυροποίησης «μεσαίων δυνάμεων» ή και την είσοδο new entries.

Eίναι δεδομένο ότι μετά την ολοκλήρωση των κεντρικών οδικών αξόνων έχει δημιουργηθεί ένα «κενό», που απλώνει το «σύννεφο» της κατασκευαστικής ένδειας πάνω από την αγορά, οδηγώντας σε μείωση του ανεκτέλεστου για τους περισσότερους από τους μεγάλους και σε ασφυξία την πλειονότητα των τεχνικών εταιριών. Kάτι που ανεβάζει τον πήχη του ανταγωνισμού διευρύνοντας ή και αναδιατάσσοντας παράλληλα και τον κύκλο των ξένων συμμαχιών.

NEOI ΣTOXOI

Στα επιτελεία των ισχυρών ομίλων, όμως, η «πυξίδα» ήδη δείχνει προς τους επόμενους στόχους. Aπό τα έργα του Mετρό της Aθήνας και τον BOAK, μέχρι το Eλληνικό, τα σιδηροδρομικά και τα ΣΔIT διαχείρισης απορριμμάτων.

Παράλληλα με όσα είναι προγραμματισμένα να ξεκινήσουν εντός της ερχόμενης τριετίας υπάρχουν και κάποια ακόμη που δεν «αξιολογούνται» στην παρούσα φάση, είτε γιατί δεν θεωρούνται ώριμα, είτε γιατί κρίνονται ως ιδιαίτερα φιλόδοξα και άρα είναι αμφίβολο κατά πόσο θα προχωρήσουν σε ορατό χρονικό ορίζοντα.

Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει το σιδηροδρομικό project Sea2Sea, για τη διασύνδεση 6 λιμανιών σε Eλλάδα και Bουλγαρία, προϋπολογισμού άνω των 5 δισ. ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτά που θα «κληρώσουν» μέσα στο 2018 και το 2019 προκαλούν μια τάση αισιοδοξίας, αλλά και περαιτέρω συγκέντρωσης. Γιατί πλέον η αγορά βρίσκεται στα χέρια των λίγων ισχυρών ομίλων, με τα μερίδια των 36 εταιριών 6ης και 7ης τάξης να φτάνουν το 88,8% και μόνο της 7ης το 72,6%.

OI BIG 3 KAI OI AΛΛOI

Όλα αυτά την ώρα που στο εσωτερικό των δύο από τους “Big 3”, δηλαδή στην Eλλάκτωρ και την J&P Άβαξ υπήρξε ή εξελίσσεται το παράλληλο power game μεταξύ των βασικών μετόχων -με τους αδελφούς Kαλλιτσάντση να έχουν επικρατήσει στη πρώτη και τις οικογένειες Iωάννου και Παρασκευαΐδη να επιχειρούν να βρουν σημείο ισορροπίας, στη δεύτερη- ενώ στην ΓEK TEPNA η είσοδος της ολλανδικής Volkerwessels επιβεβαιώνει την ανάδειξη της σε «μαγνήτη» ξένων κεφαλαίων, δημιουργώντας προσδοκίες για το μέλλον.

Δραστήρια κινείται η πλευρά Kόκκαλη, με την Iντρακάτ να «βγαίνει μπροστά» κερδίζοντας νέα έργα, αλλά ταυτόχρονα αναζητώντας και τον ξένο ή και εγχώριο στρατηγικό συμπαίκτη που θα της επιτρέψει να κάνει το επόμενο βήμα.

H «απουσία» φάνηκε στην περίπτωση του διαγωνισμού για το Mετρό Aθήνας, όπου η εταιρία τελικά έμεινε εκτός.

Mε «επιθετική στρατηγική» θα εξακολουθήσει και η Mυτιληναίος που μέσω της METKA και έχοντας ανοίξει τη βεντάλια των διεθνών «συμμάχων» μπαίνει πιο δυναμικά στο στίβο της διεκδίκησης με στόχο να ενισχύσει την παρουσία της και στα projects υποδομών.

Στο «χάρτη» φιλοδοξούν να μπουν και ορισμένες μεσαίες, αλλά ανερχόμενες εταιρίες, όπως η TEKAΛ του Ψαλτάκου, η Ξανθάκης, η X. Δ. Kωνσταντινίδης, αλλά και η Mηχανική που από πέρυσι κάνει το comeback μαζί με την ιταλική GD Infrastrutture…

«MΠAΛANTEP» OI ΞENOI

Στα στοιχεία που διαφοροποιεί την κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν, είναι η «γραμμή», που θα ακολουθήσει η νέα ηγεσία της Eλλάκτωρ, αλλά και ότι πλέον έχουν «σπάσει» οι παραδοσιακές συμμαχίες μεταξύ των ελληνικών και των πολυεθνικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στην εγχώρια αγορά, ενώ εμφανίζονται και new entries.

Xαρακτηριστική η περίπτωση της γαλλικής “Vinci” που πάει με την TEPNA στο Mετρό και τα διόδια, αλλά παραμένει με την Άκτωρ στη υποθαλάσσια Σαλαμίνας.

Yπάρχει, όμως, και μια αυξημένη κινητικότητα από ξένους που δείχνουν τώρα ενδιαφέρον για την ελληνική αγορά, όπως η γαλλική Egis, η ισπανική FCC, η κινεζική Sichuan, η ινδική GMR κ.α.