Πέτρος Φιλιππίδης : Η πτωση από την κορυφή, η καριέρα που έσβησε σε μια στιγμή

Η απότομη πτώση από την κορυφή – Ποια ήταν τα ορόσημα της καριέρας του που «έσβησε» σε μια στιγμή

Του Λευτέρη Χ. Θεοδωρακόπουλου

Αρχές Σεπτέμβριου του 1992. Η ιδιωτική τηλεόραση κάνει τα πρώτα της βήματα και αρχίζουν να επενδύουν στα σήριαλ.

Το θέμα έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα On-time στις 15 Φεβρουαρίου 2021

Κάπου εκεί γνωρίζουμε για πρώτη φορά έναν νεαρό με σγουρά μαλλιά μαύρα και αραιά τα δύο μπροστινά δόντια. Ήταν ο Πέτρος Φιλιππίδης που υποδυόταν έναν dj και συγκατοικούσε με τον Τάσο Χαλκιά.

Σε ρυθμούς Χάι Ροκ κάθε Δευτέρα μετά τα Γεγονότα του Mega (από το 92 έως το 94) ήταν το τηλεοπτικό ραντεβού. Οι έξυπνες ατάκες του νεαρού dj που ξενυχτούσε επειδή δούλευε και προκαλούσε συνεχώς προβλήματα στο συγκάτοικο του Τάσο ιντρίγκαραν τους τηλεθεατές . Όπως και το γεγονός ότι δύο άντρες μεγάλωναν τα παιδιά τους. Ένα έξυπνο και πολύ προχωρημένο για την εποχή του σενάριο του οποίο ο ρόλος του Πέτρου «κούμπωσε» πάνω στον Φιλιππίδη.

Η επιτυχία άρχισε να κάνει την εμφάνιση της για τον νεαρό ηθοποιό ο οποίος στην συνέχεια έκανε guest στους Απαράδεκτους υποδυόμενος τον αστυνομικό ο οποίος έφερνε τους πρωταγωνιστές στα όρια τους. Μάλιστα ήταν τόσο πετυχημένη η ενσάρκωση του αστυνομικού αφού εμφανίστηκε όχι σε ένα μόνο αλλά σε 4 επεισόδια των Απαράδεκτων.

Από αυτή την δουλειά «γεννήθηκε» και μια μακρόχρονη επαγγελματική φιλία. Αυτή με τον Γιάννη Μπέζο. Μάλιστα ο Γιάννης Μπέζος τον είχε καλέσει ως guest star «Στης Ελλάδας τα Παιδιά» με έναν ρόλο (αυτό του Ντάνου) που ήταν πάνω του «χτισμένο» όλο το επεισόδιο.

Αξίζει να σημειωθεί πως ήταν πρώτη φορά ο Γιάννης Μπέζος ήταν ο πρωταγωνιστής ενός σήριαλ που σημείωνε τεράστια επιτυχία και είχε εμπιστευτεί το ταλέντο του Πέτρου Φιλιππίδη για ένα επεισόδιο που έμεινε να είναι από τα πιο χαρακτηριστικά της σειράς.

Ο νεαρός Πέτρος άρεσε στους τηλεθεατές του πήγαινε το γυαλί και συνέχιζε να κρατά τους καθηλωμένους στα άγουρα βήματα της ιδιωτικής τηλεόρασης καθηλωμένους.

Είχε προηγηθεί μια δεκαετία περίπου στο θέατρο και η ανοδική πορεία του νεαρού τότε Πέτρου Φιλιππίδη προδιαγραφόταν λαμπρή. Οι θεατρικές επιτυχίες διαδέχονταν η μία την άλλη, η Επίδαυρος αποτέλεσε ένα τεράστιο κεφάλαιο όχι μόνο της καριέρας του αλλά και της ζωής του, ενώ μέχρι και προχθές το όνομα του ήταν συνώνυμο με το θέατρο της πλατεία Καρύτση, το Μουσούρη.

Ο άνθρωπος που έφθασε στην κορυφή καθιερώθηκε στον κόσμο και αποκαθηλώθηκε με τις «άσεμνες» και «ανήθικες» (όπως του καταλογίζουν) πολλές γυναίκες που συνεργάστηκαν μαζί του συμπεριφορές που ξεπερνούσαν τα εσκαμμένα…

Η On-Time σε αυτό το αφιέρωμα σας παρουσιάζει καρέ-καρέ την πορεία του από τα στενά Σοφοκλέους όπου μεγάλωσε, το θέατρο που πήγαινε με την μητέρα του όταν ήταν μικρός και τον μαγνήτισε, η πρώτη του επαφή με τον Κουν, τον πρώτος του ρόλο με το…τουμπερλέκι του αλλά και αποκορύφωση με το 50-50.

Είχε κατακτήσει τα πάντα και όμως τα έχασε όλα… Τόσα χρόνια καριέρας και επιτυχιών στοιβάχτηκαν κάτω από καταγγελίες επίσημες επώνυμες αλλά και δεκάδες υπονοούμενα σε post σε social media.

Η απόρριψη, ο πρώτος ρόλος με το τουμπερλέκι, ο Λεωνίδας Τριβιζάς και ο Κουν

«Λίγο πριν τελειώσω το σχολείο αποφάσισα πως θα γίνω ηθοποιός. Το 1980 με πήγε τότε μια φίλη μου στου Κουν. Είχα πάει απροετοίμαστος. Εννοείται ότι με έκοψε. Για να μην κάθομαι πήγα στην σχολή Σταυράκου και έκανα σκηνοθεσία για τρία χρόνια και παράλληλα πήγαινα και στο ωδείο Αθηνών γιατί τότε ασχολιόμουν με τη μουσική με συγκροτήματα. Στην συνέχεια έκανα μια περιοδεία με τον θίασο της Αθήνας. Ήταν ο θίασος ο οποίος ίδρυσε το θέατρο αμόρε. Στην περιοδεία εγώ τότε δούλεψα σα μουσικός διότι ο Σταύρος ο Ντουφεξής που σκηνοθετούσε ήθελε έναν μουσικό να παίξει τουμπερλέκι εκεί ήταν και ο πρώτος μου ρόλος. Ωστόσο το προηγούμενο εξάμηνο φοιτούσα στη σχολή του Λεωνίδα Τριβιζά. Εκεί είχα καθηγητή τον Νίκο τον Καμτσή. Με τα κομμάτια που έκανα στον Τριβιζά έδωσα εξετάσεις στο Τέχνης και στο Εθνικό, πέρασα και στις δύο σχολές αλλά πήγα στον Κουν», είχε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξη του στο Ενώπιος Ενωπίω και στον Νίκο Χατζηνικολάου πρόσφατα και συγκεκριμένα στις 4 Ιανουαρίου του 2021. Μάλλον επρόκειτο για την τελευταία του συνέντευξη σύμφωνα με την τροπή που έχουν πάρει τα γεγονότα μετά από τις καταγγελίες σε βάρος του.

Η ζωή του στο σανίδι

Ο Πέτρος Φιλιππίδης πήρε μέρος σε πολλές παραστάσεις αρχαίου δράματος σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν και του Γιώργου Λαζάνη, πέρασε από το θίασο «Εποχή» και το 1990 άρχισε η συνεργασία του με πολλούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Σταθμός για τον ίδιο, αλλά και για το κοινό της Αθήνας είναι η παράσταση «Στο Τσακ», 1990 – 91, στο «Μουσούρη» με έναν μοναδικό θίασο και τον ίδιο να αποθεώνεται κάθε βράδυ ως Χένρυ Μόργκαν. Η ίδια επιτυχία συνεχίζεται και την επόμενη χρονιά στο «ΔΙΑΝΑ» με το έργο «Τα Πάνω-Κάτω» σε σκηνοθεσία Γ. Κιμούλη. Συνεχίζει να εμπλουτίζει το βιογραφικό του με λαμπρά έργα και εντυπωσιακές παραστάσεις. «Αταίριαστο Ζευγάρι», «Ξενοδοχείο ο Παράδεισος», «Μαύρη Κωμωδία», «Περιμένοντας τον Γκοντο, «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες», «Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο», «Βάτραχοι», «Όρνιθες», «Οι Ηλίθιοι», «Ο Επιθεωρητής», «Ψέμα στο Ψέμα», «Ο Μπακαλόγατος, «Ιππής», «Απατεώνες και Τζέντλεμεν», «Υπηρέτης με δύο Αφεντικά». Για κάθε θεατρόφιλο ήταν επιβεβλημένη η επίσκεψη στα θέατρα όπου ο Πέτρος Φιλιππίδης εμφανιζόταν. Η πορεία του βασισμένη στο ταλέντο του αλλά και σε σωστές κινήσεις τον καθιέρωσαν στο κοινό.