Εκδρομή στην Ιταλία για την Γ’ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων «Αθηνά »

Η τελευταία τάξη του Λυκείου θα είναι πάντα για τους μαθητές μια περίοδος ιδιαίτερα δύσκολη και αγχωτική καθώς είναι δυστυχώς συνυφασμένη με ασήκωτα βιβλία σκορπισμένα παντού τριγύρω, ατέλειωτες σημειώσεις που χάνονται όταν τις ψάχνεις , αμέτρητα φυλλάδια επαναληπτικών ασκήσεων που μπαινοβγαίνουν στη σχολική τσάντα, ανελέητα τρίωρα διαγωνίσματα μέσα στα Σαββατοκύριακα, ολιγόωρη ξεκούραση, μηδαμινή διασκέδαση και πανικό στη σκέψη των πανελληνίων εξετάσεων στο τέλος της διαδρομής

Ευτυχώς όμως στην πιο κατάλληλη στιγμή της σχολικής μας χρονιάς τα Εκπαιδευτήρια «Αθηνά » άνοιξαν μια παρένθεση και έκλεισαν μέσα -προσωρινά- Έκθεση και Αρχαία, Μαθηματικά και Ιστορία, Φυσική και Λατινικά, Χημεία και πληροφορική ΑΟΘ και Βιολογία. Με τον τρόπο αυτό έδωσαν το χρόνο και τη δυνατότητα σε εμάς τους μαθητές να απολαύσουμε μοναδικές στιγμές χαλάρωσης και ξεκούρασης για τελευταία φορά όλοι μαζί σαν ομάδα, σε μια από τις ομορφότερες και πιο ιδιαίτερες, από κάθε άποψη, εκδρομές της μαθητικής μας πορείας.

Έτσι λοιπόν, από 16 έως 20 Φεβρουαρίου 2026 ο χρόνος σταμάτησε για λίγο και με υπεύθυνο και αρχηγό της εκδρομής τον κ. Γεώργιο Αλεξανδρή και συνοδούς καθηγητές την κα Σταυρούλα Πυρώτη, τον κ. Νικόλαο Αμπράζη και τον κ. Κωνσταντίνο Αναστασίου βρεθήκαμε να ταξιδεύουμε στη χώρα της τέχνης και της γαστρονομίας, της μόδας και της φυσικής ομορφιάς , της μοναδικής αρχιτεκτονικής και των αξεπέραστων μνημείων, στη γειτονική μας Ιταλία.

Πρώτος μας σταθμός, μια πόλη βγαλμένη από παραμύθι η πόλη που μοιάζει να επιπλέει στο νερό, η Γαληνοτάτη Βενετία. Η χρονική συγκυρία ήταν κάτι περισσότερο από ευνοϊκή για εμάς, καθώς πετύχαμε το γοητευτικό βενετσιάνικο καρναβάλι. Ταξιδέψαμε έτσι για λίγο πίσω στο χρόνο, κάπου στον 18^ο αιώνα, τότε που οι Βαρόνοι και οι Μαρκησίες τριγυρνούσαν στα στενά σοκάκια της πόλης και οι Αρλεκίνοι με τις Κοντεσίνες διέσχιζαν με γόνδολες τα ρομαντικά κανάλια.

Τα αξιοθέατα που επισκεφθήκαμε όπως η πλατεία του Αγίου Μάρκου με το Καμπανίλε και τη περίφημη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, το Παλάτσο Ντουκάλε με τη Γέφυρα των Στεναγμών, το Μεγάλο Κανάλι και την Ponte Rialto αλλά και την περιοχή Καστέλο με τη στοά των Ελλήνων και τον Ελληνικό Ορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, όλα έμοιαζαν με κομμάτι ενός τεράστιου θεατρικού σκηνικού πασπαλισμένα με χρυσόσκονη και άρωμα ενός παλαιότερου φαντασμαγορικού κόσμου.

Με ανάμεικτα συναισθήματα ενθουσιασμού και λύπης αποχαιρετήσαμε την πόλη των καναλιών και των Δόγηδων και πήραμε το δρόμο για τη Φλωρεντία διασχίζοντας την κινηματογραφικής ομορφιάς επαρχία της Τοσκάνης.

Η Φλωρεντία, το λίκνο της Αναγέννησης μας μάγεψε από την πρώτη ματιά. Καθώς ο καιρός ήταν με το μέρος μας εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία και περιπλανηθήκαμε ατέλειωτα σε μια από τις συναρπαστικότερες πόλεις του κόσμου σε μια πόλη που μοιάζει να ξεπηδάει από πίνακα του Botticelli.  Ο έμπειρος ξεναγός ήταν πάντα δίπλα μας και μας έκανε να αισθανθούμε το σπουδαίο παρελθόν αυτής της πόλης στο μέγιστο βαθμό.

Ο Καθεδρικός Ναός Santa Maria del Fiore με τον τρούλο Brunelleschi που δεσπόζει στη Piazza del Duomoκαι αποτελεί το σύμβολο της Φλωρεντίας, το καμπαναριό του Giotto, το Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη, η Γκαλερία Ουφίτσι, η διάσημε γέφυρα Ponte Vecchio, το Palazzo Vecchio, η Piazzale Michelangelo, όλα αυτά έγιναν κομμάτια ενός πολύχρωμου παζλ που όταν ολοκληρώθηκε άφησε μέσα μας ανεξίτηλο το αποτύπωμα της πατρίδας του Leonardo Da Vinci και του Δάντη, της Oriana Fallaci του Guccio Gucci και τόσων άλλων.

Οι τρεις τελευταίες ημέρες του ταξιδιού μας στην Ιταλία δεν θα μπορούσαν παρά να είναι αφιερωμένες στην Αιώνια Πόλη, τη Ρώμη. Παρότι η Ρώμη είναι από τις αρχαιότερες πόλεις στον κόσμο παραμένει αγέραστη και διαχρονική. Αμέσως μας αγκάλιασε ζεστά και μας προσκάλεσε να ζήσουμε μαζί της τόσο το ολοζώντανο παρόν όσο και την πλούσια ιστορία της.

Το επιβλητικό Κολοσσαίο, η αψίδα του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, η μεγαλοπρεπής εκκλησία SantaMaria Maggiore, το καλοδιατηρημένο Πάνθεον, το Βατικανό με τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και τους αμύθητους θησαυρούς, η Καπέλα Σιστίνα ξεδίπλωσαν μπροστά μας μεγαλείο αιώνων.

Αξέχαστες θα μας μείνουν και οι βόλτες στους διάσημους εμπορικούς δρόμους όπως στη Via dei Condottiκαι Via del Corso, όπως και η περιπλάνηση μας στα μποέμ σοκάκια της περιοχής Trastevere.

Οι σύντομες στάσεις στις διάσημες πλατείες όπως στην piazza di Spagna, στην piazza di Popolo και στην piazza  Navona για ένα αυθεντικό gelatto ή μία πεντανόστιμη πίτσα ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητο διάλειμμα μέσα στο πολύ γεμάτο μας πρόγραμμα.

Και φυσικά θα ήταν αδύνατον να μην απολαύσουμε τη μαγευτική εμπειρία που προσφέρει η νυχτερινή Ρώμη. Κι αυτό διότι όλα τα μνημεία της είναι φωτισμένα έτσι ώστε να τους προσδίδεται μια επιπλέον μεγαλοπρέπεια στην ούτως ή άλλως καθηλωτική εικόνα αυτού του τεράστιου υπαίθριου μουσείου.

Καθώς η εκδρομή μας έφτανε στο τέλος της δε θα μπορούσαμε παρά να συμφωνήσουμε όλοι πως η αστείρευτη ενέργεια, οι απίστευτες γνώσεις, η θετική διάθεση, η υπομονή και το κέφι των συνοδών καθηγητών μας, σε συνδυασμό με το άρτια δομημένο πρόγραμμα της και οι σωστά οργανωμένες ξεναγήσεις έδωσαν την ευκαιρία στον καθένα από εμάς να γνωρίσει, να ακούσει, να διασκεδάσει, να αποκτήσει, να γευτεί, να φωτογραφίσει και να θαυμάσει όλα όσα απλόχερα είχε να του προσφέρει η συναρπαστική αυτή χώρα.

Κι ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα και στην απαιτητική μας καθημερινότητα θα έπρεπε να μας θλίβει, αντίθετα μας βρήκε όλους χαρούμενους και με έναν κρυφό ενθουσιασμό μέσα μας. Διότι στη σκέψη πως αν η ευχή που κάναμε πετώντας ένα κέρμα στη Fontana di Trevi πραγματοποιηθεί, τότε πολύ σύντομα θα ξαναβρεθούμε στα ίδια υπέροχα μέρη αλλά ως φοιτητές και φοιτήτριες αυτή τη φορά. Τι καλά!!!!

Από όλους εμάς, τον Χρήστο, την Ειρήνη, την Ευθυμία, τον Κωνσταντίνο, τη Μιχαέλα, τον Θάνο, τη Χριστίνα, τον Δημήτρη, την Αρετή, τον Γιώργο, τη Μαρία, τον Απόστολο, τη Μαριάννα, τη Βικτόρια, τη Λαμπρινή, την Τζίνα, την Οριάννα, τη Μαριτίνα, την Κερασία, την Αλεξάνδρα, το Λεωνίδα, την Έφη, την Αθηνά, τον Άρη, την Αναστασία, τον Αλέξανδρο, τον Γιώργο, τον Χρήστο, τον Δημήτρη, τον Γιώργο και αυτούς που ήταν νοερά μαζί μας τη Φανή, τον Πάνο και τη Μαλβίνα ένα μεγάλο « ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ »

Ασπασία – Μαρία Σαμορέλη, Γ΄Λυκείου