Πολιτισμός

Ήρθε το φθινόπωρο με τις βροχές (βλάχικα- τουάμνα κου πλόιλι…)

Η ζωή των βλάχων χωρίζεται σε δυο εποχές. Την καλοκαιρινή και την χειμωνιάτικη.   Εκείνο που έχει περισσότερη σημασία για τους βλάχους είναι η ζωή τους το καλοκαίρι πάνω στα βουνά και τούτο τον τρόπο ζωής έχουν αποδεχθεί και τραγουδήσει, ενώ τα χειμαδιά είναι κάτι που τους επιβάλλεται σαν δεύτερος τρόπος ζωής μια και είναι υποχρεωμένοι να κατεβαίνουν στα χειμαδιά, αφού τα ποίμνιά τους δεν ζούνε στα χιόνια. Τις περασμένες δεκαετίες στα χωριά του Ασπροποτάμου τα οποία κατοικούν βλάχοι και υπήρχαν πάρα πολλοί κτηνοτρόφοι οι βροχές του Οκτωβρίου και τα πρώτα χιόνια σηματοδοτούσαν στα μέσα Οκτώβρη την αναχώρηση για τα χειμαδιά …..Σήμερα ελάχιστες οικογένειες κτηνοτρόφων βρίσκονται στον Ασπροπόταμο και ακολουθούν αυτήν την διαδικασία ,,,,Ειδικά φέτος που υπήρχε και ανομβρία η μετακίνηση έγινε απο τις αρχές του Σεπτέβρη ,,,

Ιστορικά πάντως κάνοντας μια μικρή αναφορά αξίζει να σημειώσουμε οτι «Παλαιότερα κι ως πριν από λίγα χρόνια η διαδρομή αυτή γινόταν με τα πόδια. Σχηματίζονταν καραβάνια ολόκληρα από φορτηγά ζώα φορτωμένα με τις αποσκευές τους και ξεκινούσαν παρέες παρέες για να ‘χουν συντροφιά και περνούσαν μέρες στο δρόμο ώσπου να κατεβούν στον κάμπο. Το κατέβασμα την εποχή του φθινοπώρου πρέπει να γίνει χωρίς βιασύνη, γιατί αυτόν τον καιρό οι προβατίνες είναι γκαστρωμένες και με το βάρος τους δεν αντέχουν στις συνεχείς πορείες. Όταν ξεκινούν για τα χειμαδιά μπαίνουν στη σειρά. Μπροστά πηγαίνουν οι νιότεροι με τα στέρφα κι ανοίγουν το δρόμο. Ακολουθούν οι τσιομπαναραίοι με τα γαλάρια και ξοπίσω η οικογένεια με την οικοσκευή φορτωμένη στα μουλάρια. Βελέντζες, τέντες, κάπες, σκουτιά, τσίργκες από τραγόμαλλο για στρωσίδια, κουζινικά, ακόμα και κότες στα καπούλια και μικρά αρνιά σε κασέλες ή τρουβάδια, που γεννήθηκαν πρώιμα στο δρόμο και δεν μπορούν να περπατήσουν. Και πανωσάμαρα μισοκοιμισμένα- αλαφροξυπνημένα παιδάκια ή καμιά γριά που δεν αντέχει στο περπάτημα. Τα τσιομπανόσκυλα των Βλάχων της Πίνδου μοιρασμένα, άλλα μπροστά, άλλα στα πλάγια κι άλλα στο πίσω μέρος του τσελιγκάτου, άγρυπνοι κι ατρόμητοι φρουροί με το βλέμμα πύρινο και τ’ αυτιά τους υψωμένα για να συλλάβουν και τον παραμικρό θόρυβο, φύλακες των κοπαδιών, της οικογένειας και των αφεντάδων τους, συνοδεύουν την πομπή.»

Back to top button
Close