Άπαντες αμφιβάλουν εάν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας στα Τρίκαλα

Αν και το παιχνίδι άρχισε ιδανικά για τα Τρίκαλα, τελικά το ισόπαλο 1-1 με τον Εργοτέλη δεν τους έδωσε την… ανάσα που χρειάζονταν για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Είναι άξιο απορίας πως αυτήν η ομάδα με μια διοίκηση που πληρώνει αδρά, με αλλαγή προπονητή εάν και καθυστερημένα και με τόσες μεταγραφές δεν μπορεί να σωθεί .Η απάντηση είναι μια και πλέον δεν επιδέχεται καμία άλλη ερμηνεία.

Δεν έχουμε ομάδα ,ακόμη και ο πιο φανατικός οπαδός στα Τρίκαλα βλέπει ότι εντός αγωνιστικού χώρου υπάρχουν μόνο φανέλες με νούμερα. Και εάν πρώτα έφταιγε ο Γράφας, τώρα αποδεικνύεται περίτρανα ότι το έμψυχο δυναμικό αποτελείται από μισθοφόρους η οποίοι απλά,παίζουν όσο θέλουν και μόνο για την πάρτη τους ώστε να δικαιολογήσουν την παρουσία τους και να διεκδικήσουν  τα δεδουλευμένα όπως γίνεται συνήθως .Θα είναι κρίμα σήμερα να γίνει ειδική αναφορά σε παίκτες “προσωπικά”, αφού όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι είδαν επακριβώς τι φταίει.Μια και όμως το πρωτάθλημα συνεχίζεται και η ελπίδα (εάν υπάρχει) πεθαίνει τελευταία, καλό είναι να συμπορευτούμε με το έμψυχο δυναμικό μήπως και φιλοτιμηθεί και ανεβάσει level.

Πάντως εάν θέλουμε να είμαστε και δίκαιοι, ευθύνη στην ισοπαλία με τον Εργοτέλη έχει  μεγάλη έχει και ο Κόστιτς  ο οποίος τόσο στην τακτική όσο και στις αλλαγές δεν εκτίμησε σωστά την κατάσταση.

Όταν μάλιστα ξεκινάς με τους καλύτερους οιωνούς γκολ και κόκκινη κάρτα απο το 16′ τότε σίγουρα έχεις διπλή ευθύνη.

Στα αμαιγώς αγωνιστικά  τα Τρίκαλα , είχαν αριθμητικό πλεονέκτημα από το 13′, όταν ο Μπουτσάκης αποβλήθηκε, ενώ τρία λεπτά αργότερα άνοιξαν και το σκορ με κεφαλιά του Σισέ. Όλα έμοιαζαν ιδανικά για να έρθει μια νίκη που θα έδινε μεγάλη βαθμολογική ανάσα στην ομάδα των Τρικάλων.