Τοπικά

Ο Σπύρος Πετρουλάκης και το βιβλίο του «Αμαλία» παρουσιάστηκε στο κοινό των Τρικάλων.

 

Ο Σπύρος Πετρουλάκης και το βιβλίο του «Αμαλία» παρουσιάστηκε την Παρασκευή το απόγευμα στους τρικαλινούς βιβλιοφάγους στο Μουσείο Τσιτσάνη. Το βιβλίο προλόγισαν η ραδιοφωνική παραγωγός Μαρίνα Μπαλτά και η κα Τσιοτινού Αθανασία, φιλόλογος- Θεατρολόγος, διευθύντρια του 4ου Γυμνασίου Τρικάλων «ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ» , ενώ την εκδήλωση συντόνισε η δημοσιογράφος Βιβή Μαργαρίτη. 

Μια γνωριμία με τον συγγραφέα :

Ο Σπύρος Πετρουλάκης γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα, έχοντας ζήσει επίσης στο Ρέθυμνο και στα Χανιά από όπου και κατάγεται. Έχει δύο παιδιά, την Ειρήνη και τον Κωνσταντίνο. Είναι συνθέτης και στιχουργός και έχει συμμετάσχει σε μουσικές παραστάσεις και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Το νέο σας βιβλίο «Αμαλία» πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ, που κρατά σε αγωνία τους αναγνώστες του μέχρι την τελευταία λέξη. Μιλήστε μας για την επιλογή σας να περιπλέξετε σε μια τόσο δύσκολη και ιδιαίτερη υπόθεση τον αστυνόμο Αριστείδη Καππαρό. Περιγράψτε μας με λίγα λόγια την υπόθεση του βιβλίου.
Πάντα περιγράφω ιστορίες που θα εξιτάρουν πρώτα από όλους εμένα ώστε να τις διαβάσω με προσήλωση. Είμαι δύσκολος αναγνώστης και αν ένα βιβλίο δεν μου τραβήξει από την αρχή το ενδιαφέρον το αφήνω στην άκρη δίχως τύψεις. Έτσι η επιλογή της υπόθεσης για μένα ήταν μονόδρομος. Το θέμα πρωτότυπο και το κυνήγι των λέξεων αδυσώπητο. Το δυσκολότερο σημείο στη συγγραφή της ΑΜΑΛΙΑΣ ήταν η συλλογή των ιδιαίτερων στοιχείων ώστε να ολοκληρώσω δίχως «ψεγάδι» τις δύσκολες αναφορές. Οι ήρωές μου παλεύουν με τον χρόνο, ο καθένας σε διαφορετική διάσταση και για διαφορετικό λόγο. Ο αστυνόμος Καππαρός για να γλιτώσει το τελευταίο κορίτσι που έχει απαχθεί, καθώς η κλεψύδρα αδειάζει, ο Ζένο για να ολοκληρώσει αυτό που πίστευε ότι θα του έδινε την απόλυτη δύναμη, η μάνα για να μη χάσει το μυαλό της από την αγωνία και η ΑΜΑΛΙΑ…

Η ΑΜΑΛΙΑ αγωνιά να φέρει τον χρόνο πίσω. Έναν χρόνο όμως που καλπάζει προς τον όλεθρο.
Όλα έχουν ξεκινήσει τριάντα πέντε χρόνια πριν, τότε που η ΑΜΑΛΙΑ φεύγει για να γλιτώσει από τους διώκτες της κυνηγημένη για ένα έγκλημα. Ίσως και για δύο…
Σήμερα ένας κατά συρροή δολοφόνος εκτελεί νεαρά κορίτσια με τελετουργικό τρόπο, αφήνοντας πάντα στον τόπο του εγκλήματος μια κάρτα Ταρό που απεικονίζει τον Πεντάκτινο Ιππότη. Τα πράγματα για τον Αριστείδη Καππαρό γίνονται ακόμα πιο δύσκολα όταν η κόρη της πρώην συντρόφου του πέφτει στα χέρια του Πεντάκτινου Ιππότη. Έτσι καλείται να αφήσει στην άκρη το συναίσθημα και να δράσει με τη λογική. Τα πάντα εκτυλίσσονται με καταιγιστικό ρυθμό και η ΑΜΑΛΙΑ σε ρόλο κλειδί τραβάει τα πέπλα από το σκοτάδι.

Από τους ήρωες που συναντάμε μέσα στις σελίδες της «Αμαλίας» υπάρχει κάποιος με τον οποίο να ταυτίζεστε περισσότερο;
Όχι. Ποτέ δεν ταυτίστηκα με κάποιον συγκεκριμένο ήρωα που περιγράφω στις ιστορίες μου, αφού όλοι έχουν κι από ένα δικό μου κομμάτι στον χαρακτήρα, στις πράξεις, στις αποφάσεις τους.

Το μυστήριο, το έγκλημα, ο γρίφος, η αποκάλυψη των ενόχων… Το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι μια πολύ δυνατή αναγνωστική τάση που συνεχίζει να συγκινεί τους αναγνώστες, τα τελευταία χρόνια. Εσείς, πώς θα εξηγούσατε αυτό το φαινόμενο; Είναι απλά μια μόδα ή εκφράζει κάποιον τρέχοντα κοινωνικό προβληματισμό;
Η ΑΜΑΛΙΑ κατ’ εμέ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αστυνομικό μυθιστόρημα. Θα το κατέτασσα σε ένα κοινωνικό βιβλίο με αστυνομικές προεκτάσεις, αφού παρότι ο πρωταγωνιστής μου είναι αστυνόμος, η καθαρά αστυνομική δράση αφορά το 1/3 της ιστορίας μου. Παρόλα αυτά οι γρίφοι, οι ίντριγκες και οι αλλεπάλληλες ανατροπές κυριαρχούν στις σελίδες του. Έτσι προκαλώ τον αναγνώστη να μην παρασυρθεί από την εξέλιξη της ιστορίας, ούτε από το συναίσθημα και να αφοσιωθεί με προσοχή στα γεγονότα που θα του ανατρέψουν τα δεδομένα.

Μετά την «Αμαλία» τι; Θα συνεχίσετε στην ίδια ατμόσφαιρα αγωνίας ή σκέφτεστε να γράψετε κάτι διαφορετικό;
Η περίοδος της ανάπαυσης για μένα έχει τελειώσει. Τώρα ενώ συλλέγω τα στοιχεία μου παράλληλα γράφω το νέο μου μυθιστόρημα κρατώντας τη μαγιά από τα προηγούμενα. Δηλαδή το χτίζω με τα ίδια υλικά. Σίγουρα ο δρόμος του θα είναι διαφορετικός αλλά γνώριμος στους αναγνώστες μου και ελπίζω να ανταποκριθώ στις προσδοκίες τους.

φωτό Γ.Ψύχου

Close